28.05.2026 + VENUS & ADONIS

7.30 p.m. Gdańsk Shakespeare Theatre

English Opera in Gdańsk

The Chorus of the Polish Royal Opera
The Period Instruments Ensemble of the Polish Royal Opera Capella Regia Polna
Krzysztof Garstka positiv, harpsichord, conductor
Olga Pasiecznik Venus
Adam Dobek Adonis
Jakub Foltak Cupid
Iwona Lubowicz, Julita Mirosławska Little Cupids
Sylwester Smulczyński Huntsman

Presenter: Marcin Majchrowski

Program

John Blow (1649-1708) – opera Venus & Adonis (1681-84)

Lyrics

THE PROLOGUE

CUPID
Behold my arrows and my bow
And I desire my art to show:
No one bosom shall be found,
Ere I have done, without a wound,
But it would be the greatest art
To shoot myself into your heart.
Thither with both my wings I move,
Pray entertain the God of Love.

SHEPHERDESS
Come, shepherds all,
let’s sing and play;
Be willing, lovesome,
fond and gay.

CHORUS OF SHEPHERDS & SHEPHERDESSES
Come
shepherdesses, sing and play,
Be willing, lovesome,
fond and gay.

SHEPHERDESS
Come, shepherds all,
let’s sing and play;
Be willing, lovesome,
fond and gay.

CHORUS OF SHEPHERDS & SHEPHERDESSES
Come
shepherdesses, sing and play,
Be willing, lovesome,
fond and gay.

1st SHEPHERD
She who these soft hours misuses,
And a begging swain refuses,
When she would the time recover,
May she have a feeble lover.
May she have a feeble lover.

SHEPHERDESS
The best of Celestial Pow’rs
Is come to give us happy hours.

CHORUS
The best of Celestial Pow’rs
Is come to give us happy hours.

2nd SHEPHERD & SHHEPHERDESS
Oh let him not from hence remove
Till ev’ry bosom’s full of love.

CHORUS
Oh let him not from hence remove
Till ev’ry bosom’s full of love.

CUPID
Courtiers, there is no faith in you,
You change as often as you can;
Your women
they continue true
But till they see
another man.

3rd SHEPHERD
Cupid, hast thou many found
Long in the same fetters bound?

CUPID
At Court I find constant and true
Only an aged lord or two.

3rd SHEPHERD
Who do thine empire
longest hold?

CUPID
The foolish, ugly, and the old.
In these sweet groves
love is not taught,
Beauty and pleasure is not bought;
To warm desires
the women nature moves,
And ev’ry youthful swain
by nature loves.

CHORUS
In these sweet groves
love is not taught,
Beauty and pleasure is not bought;
To warm desires
the women nature moves,
And ev’ry youthful swain
by nature loves.

CUPID
Lovers, to the close shades
retire:
Do what your kindest
thoughts inspire.
Lovers, to the close shades
retire:
Do what your kindest
thoughts inspire.

ACT I

ADONIS
Venus!

VENUS
– Adonis!

ADONIS
Venus, when shall I taste soft delights,
And on thy bosom lie?
Let’s seek the shadiest
covert of this grove,
And never, never disappoint
expecting love.

VENUS
Adonis, thy delightful youth
Is full of beauty and of truth.
With thee the Queen of Love employs
The hours design’d for softer joys.

ADONIS
My Venus still has something new,
Which forces lovers to be true.

VENUS
Me my lovely youth shall find
Always tender, ever kind.
Hark, hark,
the rural music sounds,
Hark, hark, the hunters,
hark, hark, the hounds!
They summon to the chase,
haste away!
Hark, hark, the hunters,
hark, hark, the hounds!
They summon to the chase,
haste away!

ADONIS
Adonis will not hunt today:
I have already caught the noblest prey.

VENUS
No, my shepherd, haste away.
Absence kindles new desire:
I would not have my lover tire.
My shepherd, will you know the art
By which I keep a conquer’d heart?
I seldom vex a lover’s ears
With business, or with jealous fears.
I give him freely all delights
With pleasant days and easy nights.

ADONIS
Yet there is a sort of men
Who delight in heavy chains,
Upon whom ill usage gains;
And they never love till then.

VENUS
Those are fools of mighty leisure;
Wise men love the easiest pleasure.
I give you freely all delights
With pleasant days and easy nights.

ADONIS
Adonis will not hunt today,

VENUS
No, my shepherd, haste away.

ADONIS
No, I will not hunt today.

VENUS
No, my shepherd, haste away.

CHORUS
Come, follow,
follow to the noblest game,
Here the spritely youth
may purchase fame.
Come, follow,
follow to the noblest game,
Here the spritely youth
may purchase fame.

HUNTSMAN
A mighty Boar our spears
and darts defies.
He foams and rages;
see,
see, he wounds
The stoutest of our Cretan hounds.
He roars like thunder,
and he lightens from his eyes.

ADONIS
You who the slothful city hate
And early up
for rougher pleasures wait,
Next the delights
which heavenly beauty yields,
Nothing, oh! nothing is so sweet
As for our huntsmen, that do meet
With able coursers and good hounds
to range the fields.

CHORUS OF HUNTSMEN
Lachne has fasten’d
first, but she is old;
Bring hither Ladon,
he is strong and bold.
Hey, Lachne, hey, hey, Melampus!
Oh! they bleed!
Your spears, your spears!
Adonis, thou shalt lead.

ACT II

CUPID
You place with such delightful care
The fetters which your lovers wear,
None can be weary to obey
When you their eager wishes bless;
The crowding joys each other press,
And round you smiling Cupids play.

VENUS
Flattering boy, hast thou been reading
Those lessons and refined arts
By which thou may’st set ableeding
A thousand, thousand tender hearts?

CUPID
Yes, but mother,
teach me to destroy
All such as scorn your wanton boy.

VENUS
Fit well your arrows when you strike,
And choose for all what each may like;
But make some love, they know not why,
And for the ugly and ill-humour’d die.
Such as scorn love’s fire,
Force them to admire.

CUPID
The insolent, the arrogant,

THE LITTLE CUPIDS
The insolent, the arrogant,

CUPID
The M.E.R. Mer: C.E. Ce: Mer-ce:
N.A. Na: R.Y. Ry:
The Mercenary, the vain and silly,

THE LITTLE CUP-S
The M.E.R. Mer: C.E. Ce:
Mer-ce: N.A. Na: R.Y. Ry:
The Mercenary, the vain and silly,

CUPID
The jealous and uneasy:
All, all such as tease ye.

VENUS & LITTLE CUPIDS
All such as tease ye.

CUPID
Choose for the formal fool
Who scorns Love’s mighty school,
One that
delights in secret glances
And a great reader of romances.
For him that’s faithless, wild and gay,
Who with love’s pain does only play,
Take some affected, wanton she,
As faithless and as wild as he.

LITTLE CUPIDS
Take some affected, wanton she,
As faithless and as wild as he.

VENUS
But, Cupid, how shall I make Adonis
constant still?

CUPID
Use him, use him very ill,

VENUS
(laughs) Ah ah ah…

CUPID
Use him, use him very ill,

VENUS
(laughs again) Ah ah ah ah…

CUPID & VENUS
Use him, use him very ill.

VENUS
To play, my Loves, to play:
’Tis Venus makes it holiday.
Call the Graces.

CUPID
Come, all ye Graces!
’Tis your duty
To keep the magazine of beauty.

VENUS & CUPID
’Tis your duty
To keep my / the magazine of beauty.

CHORUS OF THE GRACES
Mortals below,
Cupids above,
Sing, sing the praises of the Queen of Love.
The world for that bright Beauty dies;
Sing the triumphs of her conqu’ring eyes.
Hark! Hark! ev’n Nature sighs.
This joyful night,
She will beget desire and yield delight.

ACT III

VENUS
Adonis! Adonis! Adonis!
Uncall’d for sighs
from my sad bosom rise,
And grief has the dominion of my eyes.
A mourning Love
pass’d by me now,
that sung of tombs and urns
and ev’ry mournful thing.
Return, Adonis,
’tis for thee I grieve.

ADONIS
I come, as fast as Death
will give me leave:
Behold the wound
made by th’Aedalian Boar!
Faithful Adonis
now must be no more.

VENUS
Ah!… Blood and warm life
his rosy cheeks forsake.
Alas! death’s sleep
thou art too young to take.
My groans shall reach the heav’ns;
O Pow’rs above,
Take pity on the wretched Queen of Love!

ADONIS
Oh! I could well endure
the pointed dart,
Did it not make
the best of lovers part.

VENUS
Ye cruel gods, why should not I
Have the great privilege to die?

ADONIS
Love, mighty Love,
does my kind bosom fire;
Shall I for want of vital heat expire?
No, no! warm life returns,
and Death’s afraid
This heart (Love’s faithful kingdom) to invade.

VENUS
No, the grim Monster gains the day;
With thy warm blood life steals away.

ADONIS
I see Fate calls;
let me on your soft bosom lie:
There I did wish to live,
and there I beg to die.

VENUS
Ah! ah!… Adonis, my love!
ah! ah! Adonis!
With solemn pomp
let mourning Cupids bear
My soft Adonis
through the yielding air.

CHORUS
With solemn pomp
let mourning Cupids bear
My soft Adonis
through the yielding air.

VENUS
He shall adorn the heav’ns;
here I will weep,
Till I am fall’n into as cold a sleep.

CHORUS
Mourn for thy servant,
mighty God of Love;
Weep for your huntsman,
O forsaken grove.
Mourn for thy servant,
mighty God of Love;
Weep for your huntsman,
O forsaken grove.
Mourn, Echo, mourn:
Thou shalt no more repeat
His tender sighs and vows,
when he did meet
With the wretched Queen of Love
In this forsaken grove.
Mourn, Echo, mourn:
Thou shalt no more repeat
His tender sighs and vows,
when he did meet
With the wretched Queen of Love
In this forsaken grove.

28.05.2026 + WENUS I ADONIS

godz. 19:30 Gdański Teatr Szekspirowski

Angielska Opera w Gdańsku

Zespół Wokalny Polskiej Opery Królewskiej
Zespół Instrumentów Dawnych Polskiej Opery Królewskiej Capella Regia Polona
Krzysztof Garstka pozytyw,klawesyn, dyrygent
Olga Pasiecznik Wenus
Adam Dobek Adonis
Jakub Foltak Amor
Iwona Lubowicz, Julita Mirosławska Amorki
Sylwester Smulczyński Myśliwy

Konferansjer: Marcin Majchrowski

Program

John Blow (1649-1708) – opera Wenus i Adonis (1681-84)

Teksty / Lyrics Tłumaczenie i opracowanie napisów: Dorota Sawka

PROLOG	THE PROLOGUE
AMOR Oto moje strzały i łuk. A pokazać chcę moją sztukę. Żadna pierś nie ostanie się bez rany przeze mnie zadanej. Lecz największą byłoby dla mnie sztuką przeszyć twoje serce. Tam na skrzydłach moich zmierzam. Przyjmij, proszę, Boga Miłości.	CUPID Behold my arrows and my bow And I desire my art to show: No one bosom shall be found, Ere I have done, without a wound, But it would be the greatest art To shoot myself into your heart. Thither with both my wings I move, Pray entertain the God of Love.
PASTERKA Chodźcie wszyscy, pasterze, śpiewajmy i grajmy. Bądźmy ochoczy, kochający, czuli i weseli.	SHEPHERDESS Come, shepherds all, let’s sing and play; Be willing, lovesome, fond and gay.
CHÓR PASTERZY I PASTEREK Chodźcie, pasterki, śpiewajcie i grajcie. Bądźcie ochocze, kochające, czułe i wesołe.	CHORUS OF SHEPHERDS & SHEPHERDESSES Come shepherdesses, sing and play, Be willing, lovesome, fond and gay.
PASTERKA Chodźcie wszyscy, pasterze, śpiewajmy i grajmy. Bądźmy ochoczy, kochający, czuli i weseli.	SHEPHERDESS Come, shepherds all, let’s sing and play; Be willing, lovesome, fond and gay.
CHÓR PASTERZY I PASTEREK Chodźcie, pasterki, śpiewajcie i grajcie. Bądźcie ochocze, kochające, czułe i wesołe.	CHORUS OF SHEPHERDS & SHEPHERDESSES Come shepherdesses, sing and play, Be willing, lovesome, fond and gay.
I PASTERZ Ta, która marnuje te czułe chwile i jest głucha na prośby lubego, jeśli zechce nadrobić stracony czas, niech dostanie marnego kochanka. Niech dostanie marnego kochanka.	1st SHEPHERD She who these soft hours misuses, And a begging swain refuses, When she would the time recover, May she have a feeble lover. May she have a feeble lover.
PASTERKA Największa z niebiańskich mocy przybyła, by dać nam szczęśliwe godziny.	SHEPHERDESS The best of Celestial Pow’rs Is come to give us happy hours.
CHÓR Największa z niebiańskich mocy przybyła, by dać nam szczęśliwe godziny.	CHORUS The best of Celestial Pow’rs Is come to give us happy hours.
I PASTERZ I PASTERKA Nie pozwólmy mu stąd odejść, aż każde serce napełni miłością.	2nd SHEPHERD & SHHEPHERDESS Oh let him not from hence remove Till ev’ry bosom’s full of love.
CHÓR Nie pozwólmy mu stąd odejść, aż każde serce napełni miłością.	CHORUS Oh let him not from hence remove Till ev’ry bosom’s full of love.
AMOR Dworzanie, nie ma w was śladu wierności, zmieniacie się tak często, jak tylko możecie. A wasze panie dochowują wierności nie dłużej, aż zobaczą innego.	CUPID Courtiers, there is no faith in you, You change as often as you can; Your women they continue true But till they see another man.
III PASTERZ Kupidynie, czy wielu spotkałeś związanych długo tym samym węzłem?	3rd SHEPHERD Cupid, hast thou many found Long in the same fetters bound?
AMOR Na dworze widzę, że wierny i szczery może być jakiś leciwy lord albo dwóch.	CUPID At Court I find constant and true Only an aged lord or two.
III PASTERZ Kogo twoja moc łączy najdłużej?	3rd SHEPHERD Who do thine empire longest hold?
AMOR Głupich, brzydkich i starych. W tych miłych gajach miłość nie jest wyuczona, nie można kupczyć urodą i rozkoszą. Kobieca natura jest skłonna do gorących pragnień, a każdy czuły młodzian kocha z natury.	CUPID The foolish, ugly, and the old. In these sweet groves love is not taught, Beauty and pleasure is not bought; To warm desires the women nature moves, And ev’ry youthful swain by nature loves.
CHÓR W tych miłych gajach miłość nie jest wyuczona, nie można kupczyć urodą i rozkoszą. Kobieca natura jest skłonna do gorących pragnień, a każdy czuły młodzian kocha z natury.	CHORUS In these sweet groves love is not taught, Beauty and pleasure is not bought; To warm desires the women nature moves, And ev’ry youthful swain by nature loves.
AMOR Kochankowie, schrońcie się w najbliższy cień. Poddajcie się waszym najczulszym pragnieniom. Kochankowie, schrońcie się w najbliższy cień. Poddajcie się waszym najczulszym pragnieniom.	CUPID Lovers, to the close shades retire: Do what your kindest thoughts inspire. Lovers, to the close shades retire: Do what your kindest thoughts inspire.
AKT I	ACT I
ADONIS Wenus!	ADONIS Venus!
WENUS Adonisie!	VENUS – Adonis!
ADONIS Wenus, kiedy zakosztuję czułych rozkoszy i spocznę na twojej piersi? Poszukajmy najbardziej cienistego schronienia w tym gaju i nigdy, przenigdy nie zawiedźmy oczekiwań miłości.	ADONIS Venus, when shall I taste soft delights, And on thy bosom lie? Let’s seek the shadiest covert of this grove, And never, never disappoint expecting love.
WENUS Adonisie, twoja rozkoszna młodość jest pełna piękna i prawdy. Przy tobie Królowa Miłości spędza czas przeznaczony dla cichszych radości.	VENUS Adonis, thy delightful youth Is full of beauty and of truth. With thee the Queen of Love employs The hours design’d for softer joys.
ADONIS Moja Wenus zawsze ma coś nowego, by nakłonić kochanków do wierności.	ADONIS My Venus still has something new, Which forces lovers to be true.
WENUS Mój uroczy młodzieniec znajdzie mnie zawsze czułą, zawsze kochającą. Słuchaj grania pośród pól. Słuchaj, to myśliwi, słuchaj: psy gończe. Wzywają na łowy, śpiesz. Słuchaj, myśliwi, słuchaj, psy gończe. Wzywają na łowy, śpiesz.	VENUS Me my lovely youth shall find Always tender, ever kind. Hark, hark, the rural music sounds, Hark, hark, the hunters, hark, hark, the hounds! They summon to the chase, haste away! Hark, hark, the hunters, hark, hark, the hounds! They summon to the chase, haste away!
ADONIS Adonis nie będzie dzisiaj polował. Schwytałem już najszlachetniejszą zdobycz.	ADONIS Adonis will not hunt today: I have already caught the noblest prey.
WENUS Nie, mój pasterzu, śpiesz. Nieobecność wznieca pragnienie na nowo; nie chciałabym znużyć mego ukochanego. Mój pasterzu, chcesz poznać sztukę, dzięki której zachowuję zdobyte serce? Rzadko drażnię uszy kochanka przyziemnymi sprawami czy zazdrosną obawą. Swobodnie darzę go wszelką rozkoszą radosnych dni i nocy wytchnienia.	VENUS No, my shepherd, haste away. Absence kindles new desire: I would not have my lover tire. My shepherd, will you know the art By which I keep a conquer’d heart? I seldom vex a lover’s ears With business, or with jealous fears. I give him freely all delights With pleasant days and easy nights.
ADONIS Są jednak tacy mężczyźni, którym rozkoszą są ciężkie kajdany, których należy traktować źle, inaczej nie są zdolni do miłości.	ADONIS Yet there is a sort of men Who delight in heavy chains, Upon whom ill usage gains; And they never love till then.
WENUS Tych ogłupia nadmierna gnuśność. Mądrzy kochają najprostsze rozkosze. Swobodnie darzę cię wszelką rozkoszą radosnych dni i nocy wytchnienia.	VENUS Those are fools of mighty leisure; Wise men love the easiest pleasure. I give you freely all delights With pleasant days and easy nights.
ADONIS Adonis nie będzie dzisiaj polował.	ADONIS Adonis will not hunt today,
WENUS Nie, mój pasterzu, śpiesz.	VENUS No, my shepherd, haste away.
ADONIS Nie, nie będę dziś polował.	ADONIS No, I will not hunt today.
WENUS Nie, mój pasterzu, śpiesz.	VENUS No, my shepherd, haste away.
CHÓR Chodź z nami. Dołącz do najszlachetniejszej z gier. Tu dzielny młodzieniec może zdobyć sławę. Chodź z nami. Dołącz do najszlachetniejszej z gier. Tu dzielny młodzieniec może zdobyć sławę.	CHORUS Come, follow, follow to the noblest game, Here the spritely youth may purchase fame. Come, follow, follow to the noblest game, Here the spritely youth may purchase fame.
MYŚLIWY Potężny dzik nie lęka się naszych włóczni i strzał. Toczy pianę i wścieka się. Patrzcie, zranił najtęższego z naszych kreteńskich gończych. Ryczy jak grom i z oczu ciska błyskawice.	HUNTSMAN A mighty Boar our spears and darts defies. He foams and rages; see, see, he wounds The stoutest of our Cretan hounds. He roars like thunder, and he lightens from his eyes.
ADONIS Wy, którzy gnuśne miasto macie w nienawiści i, wstawszy wcześnie, wyglądacie surowszych rozkoszy, poza słodyczą, której udziela niebiańska piękność, nic, ach, nic nie jest milsze dla naszych myśliwych, jak, wziąwszy z sobą zwinne rumaki i dobre psy gończe, przemierzać pola.	ADONIS You who the slothful city hate And early up for rougher pleasures wait, Next the delights which heavenly beauty yields, Nothing, oh! nothing is so sweet As for our huntsmen, that do meet With able coursers and good hounds to range the fields.
CHÓR MYŚLIWYCH Lachne pierwsza dopadła, ale jest już stara. Sprowadźcie Ladona, jest silny i śmiały. Hej, Lachne! Hej, Melampusie! One krwawią. Włócznie, wasze włócznie! Adonisie, ty poprowadzisz.	CHORUS OF HUNTSMEN Lachne has fasten’d first, but she is old; Bring hither Ladon, he is strong and bold. Hey, Lachne, hey, hey, Melampus! Oh! they bleed! Your spears, your spears! Adonis, thou shalt lead.
AKT II	ACT II
AMOR Z jak czułą troską nakładasz kajdany, które noszą twoi zakochani. Żaden nie nuży się posłuszeństwem, gdy błogosławisz ich gorącym prośbom. Radości cisną się tłumnie, igrają wokół ciebie roześmiane Amorki.	CUPID You place with such delightful care The fetters which your lovers wear, None can be weary to obey When you their eager wishes bless; The crowding joys each other press, And round you smiling Cupids play.
WENUS Mały pochlebco, nauczyłeś się tych subtelnych sztuczek, dzięki którym możesz sprawić, że krwawią tysiące czułych serc?	VENUS Flattering boy, hast thou been reading Those lessons and refined arts By which thou may’st set ableeding A thousand, thousand tender hearts?
AMOR Tak, matko, ale naucz mnie niszczyć wszystkich, którzy drwią z twego urwisa.	CUPID Yes, but mother, teach me to destroy All such as scorn your wanton boy.
WENUS Starannie dobieraj swe strzały i dla każdego wybierz to, czego sam pragnie. Ale spraw, by niektórzy pokochali nie wiedząc czemu i umierali z miłości dla brzydkich i kapryśnych. Jeśli ktoś gardzi płomieniem miłości, zmuś go – niech cię podziwia.	VENUS Fit well your arrows when you strike, And choose for all what each may like; But make some love, they know not why, And for the ugly and ill-humour’d die. Such as scorn love’s fire, Force them to admire.
AMOR Zuchwalec, arogant.	CUPID The insolent, the arrogant,
AMORKI Zuchwalec, arogant.	THE LITTLE CUPIDS The insolent, the arrogant,
AMOR W… Y… WY. R… A… RA. CHO… WA… NY… Wyrachowany, próżniak i głupiec.	CUPID The M.E.R. Mer: C.E. Ce: Mer-ce: N.A. Na: R.Y. Ry: The Mercenary, the vain and silly,
AMORKI W… Y… WY. R… A… RA. CHO… WA… NY… Wyrachowany, próżniak i głupiec.	THE LITTLE CUP-S The M.E.R. Mer: C.E. Ce: Mer-ce: N.A. Na: R.Y. Ry: The Mercenary, the vain and silly,
AMOR Zawistnik i gwałtownik – wszyscy, którzy z ciebie drwią.	CUPID The jealous and uneasy: All, all such as tease ye.
WENUS I AMORKI Wszyscy, którzy z ciebie drwią.	VENUS & LITTLE CUPIDS All such as tease ye.
AMOR Wybierz dla sztywnego głupca, który gardzi wielką sztuką miłości, taką, która z rozkoszą strzela oczyma i zaczytaną w romansach. Dla tego, który jest niewierny, dziki i wesoły, który bawi się tylko miłosnym cierpieniem, wybierz jakąś afektowaną, rozwiązłą dziewczynę, równie niewierną i dziką jak on.	CUPID Choose for the formal fool Who scorns Love’s mighty school, One that delights in secret glances And a great reader of romances. For him that’s faithless, wild and gay, Who with love’s pain does only play, Take some affected, wanton she, As faithless and as wild as he.
AMORKI Wybierz jakąś afektowaną, rozwiązłą dziewczynę, równie niewierną i dziką jak on.	LITTLE CUPIDS Take some affected, wanton she, As faithless and as wild as he.
WENUS Ale co mam zrobić, Kupidynie, by Adonis pozostał mi zawsze wierny?	VENUS But, Cupid, how shall I make Adonis constant still?
AMOR Traktuj go bardzo, bardzo źle.	CUPID Use him, use him very ill,
WENUS (śmieje się) Ah ah ah…	VENUS (laughs) Ah ah ah…
AMOR Traktuj go bardzo, bardzo źle.	CUPID Use him, use him very ill,
WENUS (śmieje się) Ah ah ah…	VENUS (laughs again) Ah ah ah ah…
AMOR I WENUS Traktuj go bardzo, bardzo źle.	CUPID & VENUS Use him, use him very ill.
WENUS Bawcie się, bawcie, moje Amorki. Oto Wenus ogłasza święto. Zawołaj Gracje.	VENUS To play, my Loves, to play: ’Tis Venus makes it holiday. Call the Graces.
AMOR Chodźcie wszystkie, Gracje. Waszym obowiązkiem jest pielęgnować pełnię jej urody.	CUPID Come, all ye Graces! ’Tis your duty To keep the magazine of beauty.
WENUS I AMOR Waszym obowiązkiem jest pielęgnować pełnię mej urody.	VENUS & CUPID ’Tis your duty To keep my / the magazine of beauty.
CHÓR GRACJI Śmiertelni w dole, Amorki w górze, śpiewajcie na chwałę Królowej Miłości. Świat umiera dla tej promiennej piękności. Opiewajcie tryumfy jej zwycięskich oczu. Słuchajcie, słuchajcie: wzdycha nawet Natura. Tej radosnej nocy ona wzbudzi pożądanie i obdarzy rozkoszą.	CHORUS OF THE GRACES Mortals below, Cupids above, Sing, sing the praises of the Queen of Love. The world for that bright Beauty dies; Sing the triumphs of her conqu’ring eyes. Hark! Hark! ev’n Nature sighs. This joyful night, She will beget desire and yield delight.
AKT III	ACT III
WENUS Adonisie! Bezwiedne westchnienia wyrywają się z mojej smutnej piersi, a ból wyciska z moich oczu łzy. Lamentujący Amor minął mnie teraz oto, śpiewał o grobach, urnach i wszystkim co smutne. Wróć, Adonisie, to przez ciebie się smucę.	VENUS Adonis! Adonis! Adonis! Uncall’d for sighs from my sad bosom rise, And grief has the dominion of my eyes. A mourning Love pass’d by me now, that sung of tombs and urns and ev’ry mournful thing. Return, Adonis, ’tis for thee I grieve.
ADONIS Przychodzę tak szybko, jak śmierć mi pozwala. Oto rana, którą zadał mi dzik z gór Idalionu. Wierny Adonis musi teraz umrzeć.	ADONIS I come, as fast as Death will give me leave: Behold the wound made by th’Aedalian Boar! Faithful Adonis now must be no more.
WENUS Krew i ciepło życia znikają z jego twarzy. Biada! Jesteś zbyt młody, by zapaść w sen śmierci. Niechaj niebo słyszy moje skargi. O moce niebieskie, ulitujcie się nad nieszczęsną Królową Miłości.	VENUS Ah!… Blood and warm life his rosy cheeks forsake. Alas! death’s sleep thou art too young to take. My groans shall reach the heav’ns; O Pow’rs above, Take pity on the wretched Queen of Love!
ADONIS Och, mógłbym łatwo znieść tę ostrą strzałę, gdyby nie była przyczyną rozstania najczulszych kochanków.	ADONIS Oh! I could well endure the pointed dart, Did it not make the best of lovers part.
WENUS Okrutni bogowie, czemu i ja nie miałabym dostąpić wielkiego przywileju, by umrzeć?	VENUS Ye cruel gods, why should not I Have the great privilege to die?
ADONIS Miłość, potężna miłość rozpala moje serce. Czyż mam z braku życiowych sił wyzionąć ducha? Nie, nie. Ciepło życia powraca, a śmierć boi się wtargnąć do tego serca – wiernego królestwa miłości.	ADONIS Love, mighty Love, does my kind bosom fire; Shall I for want of vital heat expire? No, no! warm life returns, and Death’s afraid This heart (Love’s faithful kingdom) to invade.
WENUS Nie, posępne monstrum odnosi zwycięstwo nad dniem. Wraz z krwią twoją gorącą ucieka życie.	VENUS No, the grim Monster gains the day; With thy warm blood life steals away.
ADONIS Czuję, że Fatum wzywa. Pozwól mi spocząć na twej miękkiej piersi. Tam pragnąłem żyć i tam proszę, bym mógł umrzeć.	ADONIS I see Fate calls; let me on your soft bosom lie: There I did wish to live, and there I beg to die.
WENUS Adonisie, moja miłości. Adonisie. Niech smutne Amorki poniosą uroczyście mego ukochanego Adonisa przez uległy przestwór.	VENUS Ah! ah!… Adonis, my love! ah! ah! Adonis! With solemn pomp let mourning Cupids bear My soft Adonis through the yielding air.
CHÓR Niech smutne Amorki poniosą uroczyście mego ukochanego Adonisa przez uległy przestwór.	CHORUS With solemn pomp let mourning Cupids bear My soft Adonis through the yielding air.
WENUS On przyozdobi niebo, tutaj ja będę płakać, aż zapadnę w sen równie lodowaty.	VENUS He shall adorn the heav’ns; here I will weep, Till I am fall’n into as cold a sleep.
CHÓR Opłakuj swego sługę, potężny Boże Miłości. Płacz nad swoim myśliwym, opuszczony gaju. Opłakuj swego sługę, potężny Boże Miłości. Płacz nad swoim myśliwym, opuszczony gaju. Płacz, Echo, płacz. Nie powtórzysz więcej jego czułych westchnień i zaklęć, gdy spotykał się z nieszczęsną Królową Miłości w tym opuszczonym gaju. Płacz, Echo, płacz. Nie powtórzysz więcej jego czułych westchnień i zaklęć, gdy spotykał się z nieszczęsną Królową Miłości w tym opuszczonym gaju.	CHORUS Mourn for thy servant, mighty God of Love; Weep for your huntsman, O forsaken grove. Mourn for thy servant, mighty God of Love; Weep for your huntsman, O forsaken grove. Mourn, Echo, mourn: Thou shalt no more repeat His tender sighs and vows, when he did meet With the wretched Queen of Love In this forsaken grove. Mourn, Echo, mourn: Thou shalt no more repeat His tender sighs and vows, when he did meet With the wretched Queen of Love In this forsaken grove.

+ MACV – Musicae Antiquae Collegium Varsoviense

The Period Instrument Orchestra Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) was the first early music ensemble founded in Poland. Established in 1957 by Stefan Sutkowski, the ensemble set out to popularize newly rediscovered treasures of Polish music history. In 1961, its musicians became founding members of the Warsaw Chamber Opera. They studied and refined their performance practice with leading European experts in historical instruments. The current artistic level of the ensemble has been shaped by collaborations with renowned artists such as Benjamin Bayl, Paul Esswood, José Maria Florêncio and Friedrich Haider. The ensemble’s stage repertoire includes works such as Euridice by Jacopo Peri (the first opera in history), all preserved operas by Claudio Monteverdi, English operas by John Blow and Henry Purcell, and many more. A special place in the MACV’s repertoire is reserved for the operas of Wolfgang Amadeus Mozart. MACV has toured extensively abroad and participated in prestigious international festivals. The Warsaw Chamber Opera’s appearances in Vienna were met with great success, with three performances at the renowned Wiener Musikverein (2022, 2023, 2024), as well as concerts at Mozarthaus and Hofburgkapelle in 2024. The opera company presented Viennese audiences with works such as Mozart’s final three symphonies, St. John Passion by J.S. Bach and Symphony No. 88 in G major by Joseph Haydn. MACV’s discography includes a.o. six opera titles and numerous albums featuring works by Polish Baroque composers. In the past year, the orchestra recorded several notable projects, including La Luce with world-renowned artist Simone Kermes and Overtures by W.A. Mozart, conducted by concertmaster Radosław Kamieniarz. The album Composites, composed by Leszek Możdżer specifically for the Warsaw Chamber Opera, became an Empik Top 2023 Bestseller in the jazz category. The autumn Jazz Top 2023 concert tour was voted Concert of the Year 2023 by readers of Jazz Forum magazine. The album also received the Grand Prix Jazz Melomani.

Ensemble members:

Violin I

Grzegorz Lalek (concertmaster), Ewa Chmielewska, Klaudia Matlak

Violin II

Anna Jóźwiak-Kłosiewicz (leader), Magdalena Kuźmińska– Hartung

Violas

Marcin Stefaniuk (leader)

Anna Wieczorek (stage manager)

Basso continuo

Justyna Rekść-Raubo – viola da gamba

Henryk Kasperczak – lute, baroque guitar

Barbara Brzezińska – positive organ

Dorota Stawarska – harpsichord

Stanisław Smołka – double basss

Jakub Kościukiewicz – cello (concertmaster)

Music director of MACV

Adam Banaszak

+ MACV – Musicae Antiquae Collegium Varsoviense

Pierwszy w Polsce zespół muzyki dawnej został założony przez Stefana Sutkowskiego w 1957 roku. Jego członkowie postawili sobie za cel popularyzację nowo odkrytych zabytków muzyki polskiej. W 1961 roku muzycy ci stali się członkami założycielami Warszawskiej Opery Kameralnej. Artyści studiowali i doskonalili swoje umiejętności u najlepszych w Europie specjalistów w zakresie gry na instrumentach historycznych. Na obecny poziom artystyczny zespołu wpływ mieli też współpracujący z nim artyści, tacy jak: Benjamin Bayl, Paul Esswood, José Maria Florencio czy Friedrich Haider. Repertuar sceniczny zespołu obejmuje między innymi: pierwszą w historii operę Euridice Jacopo Periego, wszystkie zachowane opery Claudia Monteverdiego, opery angielskie Johna Blowa i Henry’ego Purcella, i wiele innych. Opery Wolfganga Amadeusza Mozarta stanowią szczególną pozycję repertuarową orkiestry. Musicae Antiquae Collegium Varsoviense odbyło wiele zagranicznych tournée i uczestniczyło w prestiżowych festiwalach międzynarodowych. Dużym sukcesem okazały się występy Warszawskiej Opery Kameralnej w Wiedniu: w słynnej sali koncertowej Wiedeńskiego Towarzystwa Muzycznego Wiener Musikverein (2022, 2023, 2024) oraz Mozarthaus i Hofburgkapelle w 2024 roku. W dyskografii zespołu na uwagę zasługuje: 6 tytułów operowych i kilkanaście płyt z dziełami kompozytorów polskiego baroku. W ostatnim roku orkiestra MACV dokonała serii nagrań m.in. La Luce we współpracy z światowej sławy artystką Simone Kermes i Ouvertures W.A. Mozarta pod dyrekcją koncertmistrza Radosława Kamieniarza. Album Composites napisany przez Leszka Możdżera specjalnie dla Warszawskiej Opery Kameralnej stał się Bestsellerem Empiku Top 2023 w kategorii jazz, a jesienna trasa koncertowa Jazz Top 2023 w ankiecie czytelników czasopisma Jazz Forum – Koncertem Roku 2023. Album również zdobył nagrodę muzyczną przyznawaną corocznie przez łódzkie Stowarzyszenie Jazzowe Grand Prix Jazz Melomani.

Skład zespołu:

I skrzypce:

Grzegorz Lalek (koncertmistrz), Ewa Chmielewska, Klaudia Matlak

II skrzypce:

Anna Jóźwiak-Kłosiewicz (prowadząca), Magdalena Kuźmińska– Hartung

Altówki:

Marcin Stefaniuk (prowadzący)

Anna Wieczorek (inspektor)

Basso continuo:

Justyna Rekść-Raubo – viola da gamba

Henryk Kasperczak – lutnia, gitara barokowa

Barbara Brzezińska – pozytyw

Dorota Stawarska – klawesyn

Stanisław Smołka – kontrabas

Jakub Kościukiewicz – wiolonczela (koncertmistrz)

Kierownik muzyczny MACV:

Adam Banaszak

4.10.2025, + Dydona & Eneasz

Angielska opera w angielskim teatrze

godz. 19:00, Gdański Teatr Szekspirowski

Zespół Wokalny Warszawskiej Opery Kameralnej

Orkiestra Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej

Dirk Vermeulen dyrygent
prof. Krzysztof Kusiel-Moroz chórmistrz
Dorota Szczepańska Dydona
Artur Janda Eneasz
Teresa Marut Belinda
Magdalena Stefaniak Druga Dama
Joanna Motulewicz Czarownica
Anna Koehler Pierwsza Wiedźma
Anna Górska Druga Wiedźma
Zbigniew Malak Żeglarz
Aleksandra Biskot Duch

Konferansjer: Alina Mądry

Partnerem koncertu jest Wspólnota Flamandzka – Flanders State of the Arts.

Henry Purcell (1659–1695)

– Dydona i Eneasz Z.626

Akt I

Solo and Chorus: Shake the Cloud
Song: Ah! Belinda
Recitative: Grief Increases
Chorus: When Monarchs Unite
Recitative: Whence Could so Much Virtue Spring
Duet and Chorus: Fear No Danger
Recitative: See Your Royal Guest
Chorus: Cupid Only
Recitative: If Not for Mine
Air: Persue Thy Conquest
Chorus: To the Hills and the Vales
The Triumphing Dance

Akt II

Prelude for the Witches
Chorus: Harm’s Our Delight
Recitative: The Queen of Carthage
Chorus: Ho! Ho! Ho!
Recitative: Ruin’d Ere the Set of Sun
Chorus: Ho! Ho! Ho!
Duet: But, Ere we This Perform
Chorus: In Our Deep Vaulted Cell
Echo Dance of Furies
Ritornelle
Song and Chorus: Thanks to These Lonesome Vales
Song: Oft She Visits
Recitative: Behold, Upon My Bended Spear
Song and Chorus: Haste to Town
Recitative: Stay, Prince

Akt III

28. Prelude, Song and Chorus: Come Away, Fellow Sailors
29. The Sailors’ Dance
30a. Recitative: See the Flags
30b. Song: Our Next Motion Must Be to Storm
31. Chorus: Destruction’s Our Delight
32. The Witches’ Dance
33. Recitative: Your Counsel
34. Recitative: But Death, Alas!
35. Chorus: Great Minds
36. Recitative: Thy Hand, Belinda
37. Song: When I am Laid in Earth (Dido’s Lament)
38. With Drooping Wings

DYDONA I ENEASZ – libretto

przeł. Szymon Żuchowski

AKT PIERWSZY / ACT THE FIRST

BELINDA
Shake the cloud from off your brow,
Fate your wishes does allow;
Empire growing,
Pleasures flowing,
Fortune smiles and so should you.

CHORUS
Banish sorrow, banish care,
Grief should ne’er approach the fair.

DIDO
Ah! Belinda, I am prest
With torment not to be Confest,
Peace and I are strangers grown.I languish till my grief is known,
Yet would not have it guest.

BELINDA
Grief increases by concealing,

DIDO
Mine admits of no revealing.

BELINDA
Then let me speak; the Trojan guest
Into your tender thoughts has prest;
The greatest blessing Fate can give
Our Carthage to secure and Troy revive.

CHORUS
When monarchs unite, how happy their state,
They triumph at once o’er their foes and their fate.

DIDO
Whence could so much virtue spring?
What storms, what battles did he sing?
Anchises’ valour mixt with Venus’ charms
How soft in peace, and yet how fierce in arms!

BELINDA
A tale so strong and full of woe
Might melt the rocks as well as you.
What stubborn heart unmov’d could see
Such distress, such piety?

DIDO
Mine with storms of care opprest
Is taught to pity the distrest.
Mean wretches’ grief can touch,
So soft, so sensible my breast,
But ah! I fear, I pity his too much.

BELINDA AND SECOND WOMAN
Fear no danger to ensue,
The Hero Loves as well as you,
Ever gentle, ever smiling,
And the cares of life beguiling,
Cupid strew your path with flowers
Gather’d from Elysian bowers.

BELINDA
See, your Royal Guest appears,
How Godlike is the form he bears!

BELINDA
Rozchmurz się, moja pani,
Życzenia się spełniają:
Państwo wzrasta,
Uciech masa,
Uśmiechnij się jak los do ciebie.

CHÓR
Precz z troskami, precz z udręką,
Pięknej one nie dosięgną.

DYDONA
Ach, Belindo, trawi mnie
Jakiś nienazwany lęk,
Zapomniałam, co to spokój,Wnet wszyscy się dowiedzą wokół,
A ja uniknąć tego chcę.

BELINDA
Milczenie pogłębia problem.

DYDONA
Swojego wyjawić nie mogę.

BELINDA
Powiem za ciebie – przybysz z Troi
Stał się obiektem uczuć twoich.
To dar od losu: zwróci Troi Życie
Oraz ochroni naszą Kartaginę.

CHÓR
Gdy łączą się władcy, ich kraje radosne
Triumfują nad wrogiem i kapryśnym losem.

DYDONA
Jak to możliwe, że jest tak dzielny?
Tak wielkie burze i bitwy przeżył?
Śmiały jak Anchizes, jak Wenus uroczy,
Wściekły w boju, a w czasach pokoju łagodny.

BELINDA
Jego historia, jego smutne dzieje,
Mogłyby skruszyć i skały, i ciebie.
Jak twarde serce nie umie zobaczyć
Jego oddania i jego rozpaczy?

DYDONA
Moje, ogromem trosk tak doświadczone,
Umie zlitować się nad zrozpaczonym.
Ludzka niedola wzrusza mnie dogłębnie,
Lecz boję się, że moje delikatne serce
Losem przybysza wzruszy się nadmiernie.

BELINDA I II KOBIETA
Nie obawiaj się niczego,
On kocha ciebie jak ty jego.
Jest uprzejmy, uśmiechnięty
Troską życia nieprzejęty.
Amor sypie wam pod nogi
Kwiaty z elizejskiej łąki.

BELINDA
Twój gość królewski idzie, spójrz,
Wygląda jak prawdziwy bóg!

AENEAS
When, Royal Fair, shall I be blest
With cares of love and state distrest?

DIDO
Fate forbids what you pursue.

AENEAS
Aeneas has no fate but you!
Let Dido smile and I’ll defy
The feeble stroke of Destiny.

CHORUS
Cupid only throws the dart
That’s dreadful to a warrior’s heart,
And she that wounds can only cure the smart.

AENEAS
If not for mine, for Empire’s sake,
Some pity on your lover take;
Ah! make not, in a hopeless fire
A hero fall, and Troy once more expire.

BELINDA
Pursue thy conquest, Love; her eyes
Confess the flame her tongue denies.

CHORUS
To the hills and the vales, to the rocks and the mountains
To the musical groves and the cool shady fountains.
Let the triumphs of love and of beauty be shown,
Go revel, ye Cupids, the day is your own.

ENEASZ
Kiedy, o piękna pani, dasz mi szansę,
Bym zajął się miłością i cierpiącym państwem?

DYDONA
Los nie dopuszcza tego, o co prosisz.

ENEASZ
Ty jesteś moim jedynym losem.
Jeden twój uśmiech, a ja odmienię
to, czego słabe chce przeznaczenie.

CHÓR
Dla serca wojownika straszny
Jest tylko grot Amora strzały.
A ból uśmierzyć może tylko ta, co rani.

ENEASZ
Jeśli nie dla mnie, to dla racji stanu
Zlituj się nad nieszczęsnym zakochanym
I w ogniu gniewu nie spraw, żeby przepadł,
A wraz z nim Troja jeszcze raz spłonęła.

BELINDA
Do dzieła, miłości! W jej oczach
Jest płomień, skrywany przez słowa.

CHÓR
Wzniesieniom i dolinom, kamieniom i górom,
I szumiącym gaikom, i cienistym źródłom
Opowiedzcie o triumfach piękna i miłości,
Do dzieła, kupidyny, dziś was czas nadchodzi!

AKT DRUGI / ACT THE SECOND

SORCERESS
Wayward sisters, you that fright
The lonely traveller by night
Who, like dismal ravens crying,
Beat the windows of the dying,
Appear! Appear at my call, and share in the fame
Of a mischief shall make all Carthage flame.

FIRST WITCH
Say, Beldam, say what’s thy will.

CHORUS
Harm’s our delight and mischief all our skill.

SORCERESS
The Queen of Carthage, whom we hate,
As we do all in prosp’rous state,
Ere sunset, shall most wretched prove,
Depriv’d of fame, of life and love!

CHORUS
Ho, ho, ho, ho, ho, ho! [etc.]

TWO WITCHES
Ruin’d ere the set of sun?
Tell us, how shall this be done?

SORCERESS
The Trojan Prince, you know, is bound
By Fate to seek Italian ground;
The Queen and he are now in chase.

FIRST WITCH
Hark! Hark! the cry comes on apace.

SORCERESS
But, when they’ve done, my trusty Elf
In form of Mercury himself
As sent from Jove shall chide his stay,
And charge him sail tonight with all his fleet away.

CHORUS
Ho, ho, ho, ho, ho, ho!

TWO WITCHES
But ere we this perform,
We’ll conjure for a storm
To mar their hunting sport
And drive ’em back to court.

CHORUS
In our deep vaulted cell the charm we’ll prepare,
Too dreadful a practice for this open air.

BELINDA
Thanks to these lovesome vales,
These desert hills and dales,
So fair the game, so rich the sport,
Diana’s self might to these woods resort.

SECOND WOMAN
Oft she visits this lov’d mountain,
Oft she bathes her in this fountain;
Here Actaeon met his fate,
Pursued by his own hounds,
And after mortal wounds
Discover’d, discover’d too late,
Here Actaeon met his fate

CZAROWNICA
Podstępne moje siostry złowróżbne,
Które straszycie nocą podróżnych
I jak posępne kruki kraczecie
U okien ludzi na łożu śmierci,
Zjawcie się dumnie na moje wezwanie,
Niech Kartagina przez was w ogniu stanie!

I WIEDŹMA
Powiedz nam, najpodlejsza, czego sobie Życzysz?

CHÓR
My lubimy ból sprawiać i wyrządzać krzywdy.

CZAROWNICA
Królowa Kartaginy, której chcemy szkodzić,
Jak wszystkim, którym dobrze się powodzi,
Nim zajdzie słońce musi marnie skończyć,
Pozbawiona honoru, życia i miłości.

CHÓR
Ho, ho, ho!

OBIE WIEDŹMY
Jeszcze przed zachodem słońca?
Jak to zrobić, o najgorsza?

CZAROWNICA
Trojański książę, losu zrządzeniem
Musi odnaleźć italską ziemię.
Teraz na łowach są z królową.

I WIEDŹMA
Słuchajcie! Słychać, jak nachodzą.

CZAROWNICA
A kiedy skończą, jeden z moich zaufanych
W postaci Merkurego księciu się objawi,
Twierdząc, że Jowisz gani go za długi pobyt,
I każe mu odpłynąć przed nastaniem nocy.

CHÓR
Ho, ho, ho!

OBIE WIEDŹMY
Lecz zanim to zrobimy,
Burzę na nich spuścimy,
By im zabawę popsuć
I zmusić do powrotu.

CHÓR
W naszej głębokiej grocie uwarzymy czar
Zbyt straszny, by go tutaj pokazać ot tak.

BELINDA
W tych przepięknych okolicach,
Ustronnych wzgórzach i dolinach,
Sport tak cudowny, gry tak wspaniałe!
Ten las zachwyciłby samą Dianę.

II KOBIETA
Często bywa na tej górze,
I w tym źródle się zanurza.
Tu Akteon spotkał śmierć,
Wydany własnym psom na żer.
Śmiertelnie poraniony,
Zbyt późno znaleziony,
Tu Akteon spotkał śmierć.

AENEAS
Behold, upon my bending spear
A monster’s head stands bleeding,
With tushes far exceeding
Those did Venus’ huntsman tear.

DIDO
The skies are clouded, hark! how thunder
Rends the mountain oaks a sunder.

BELINDA [Repeated by Chorus]
Haste, haste to town, this open field
No shelter from the storm can yield.

SPIRIT
Stay, Prince and hear great Jove’s command;
He summons thee this Night away.

AENEAS
Tonight?

SPIRIT
Tonight thou must forsake this land,
The Angry God will brook no longer stay.
Jove commands thee, waste no more
In Love’s delights, those precious hours,
Allow’d by th’Almighty Powers
To gain th’ Hesperian shore
And ruined Troy restore.

AENEAS
Jove’s commands shall be obey’d,
Tonight our anchors shall be weighed.

But ah! what language can I try
My injur’d Queen to Pacify:
No sooner she resigns her heart,
But from her arms I’m forc’d to part.
How can so hard a fate be took?
One night enjoy’d, the next forsook.
Yours be the blame, ye gods! For I
Obey your will, but with more ease could die.

ENEASZ
Spójrzcie, jak na mym oszczepie
Zatknięty krwawi łeb potwora!
A kły ma jeszcze okropniejsze
Niż te szarpiące Akteona!

DYDONA
Niebo się chmurzy, słuchajcie! Grom
Na pół rozerwał górski dąb!

BELINDA
Prędko, prędko, do miasta, to otwarte pole
Nie ochroni nas wcale przed deszczem i gromem!

DUCH
Stój, książę, woli Jowisza posłuchaj:
Nakazuje, byś dzisiaj wieczorem stąd ruszał.

ENEASZ
Dziś wieczór?

DUCH
Dziś wieczór musisz opuścić tę ziemię,
Gniewny bóg nie godzi się na opóźnienie.
Jowisz każe ci: porzuć rozkosze miłości
I nie trać więcej tych bezcennych godzin,
Które ci dały Najwyższe Moce,
Byś do Hesperii brzegów dobił
I podniósł z ruin Troję.

ENEASZ
Co Jowisz rozkazuje, musi być spełnione –
Podniesiemy kotwice jeszcze dziś wieczorem.

Lecz jakim mam się posłużyć sposobem,
Żeby ukoić ból mojej królowej?
Dopiero co mi oddała swe serce,
By już w ramionach nie poczuć mnie więcej.
Jak znieść tak straszne przeznaczenie?
Dzisiaj czuje szczęście, a jutro cierpienie.
To wasza wina, bogowie! Wypełnię
wasz rozkaz, chociaż już bym umarł chętniej.

AKT TRZECI / ACT THE THIRD

FIRST SAILOR [Repeated by Chorus]
Come away, fellow sailors, your anchors be weighing.
Time and tide will admit no delaying.
Take a bouzy short leave of your nymphs on the shore,
And silence their mourning
With vows of returning
But never intending to visit them more.

SORCERESS
See the flags and streamers curling
Anchors weighing, sails unfurling.

FIRST WITCH
Phoebe’s pale deluding beams
Guilding more deceitful streams.

SECOND WITCH
Our plot has took,
The Queen’s forsook.

TWO WITCHES
Elissa’s ruin’d, ho, ho!
Our plot has took,
The Queen’s forsook, ho, ho!

SORCERESS
Our next Motion
Must be to storme her Lover on the Ocean!
From the ruin of others our pleasures we borrow,
Elissa bleeds tonight, and Carthage flames tomorrow.

CHORUS
Destruction’s our delight
Delight our greatest sorrow!
Elissa dies tonight
and Carthage flames tomorrow.

DIDO
Your counsel all is urged in vain
To Earth and Heav’n I will complain!
To Earth and Heav’n why do I call?
Earth and Heav’n conspire my fall.
To Fate I sue, of other means bereft
The only refuge for the wretched left.

BELINDA
See, Madam, see where the Prince appears;
Such Sorrow in his looks he bears
As would convince you still he’s true.

I ŻEGLARZ
Kotwice w górę, moi przyjaciele,
Do wypłynięcia czasu już niewiele.
Wypijcie sobie kapkę, pożegnajcie nimfy
Ich lamenty uciszcie,
Obiecując, że wrócicie,
Wiedząc, że już ich nie spotkacie nigdy.

CZAROWNICA
Patrzcie, jak łopoczą bandery na wietrze!
Kotwice podniesione, Żagle rozwinięte.

I WIEDŹMA
Febusa blade zwodnicze blaski
Złocą zdradzieckie prądy morskie.

II WIEDŹMA
Intryga się powiodła!
Królowa porzucona!

OBIE WIEDŹMY
Elissa cierpi, ho, ho!
Intryga się powiodła!
Królowa porzucona, ho, ho!

CZAROWNICA
Nasz następny krok
To posłać jej kochanka na dno!
Z cierpienia innych rozkosz czerpiemy okrutną.
Dzisiaj krwawi Elissa, Kartagina spłonie jutro!

CHÓR
Gdy komuś smutno – nam wesoło,
Gdy komuś wesoło – nam smutno.
Z cierpienia innych rozkosz czerpiemy okrutną
Dzisiaj krwawi Elissa, Kartagina spłonie jutro!

DYDONA
Na nic wszystkie twoje rady,
Niebo i Ziemio, usłyszcie me skargi!
Niebo i Ziemio – czemu was błagam,
Skoro to przez was nisko upadam?
Mogę się zwrócić jedynie do Losu,
Dla nieszczęśników ostatni to sposób.

BELINDA
Spójrz, pani, książę, przybędzie tu wkrótce,
Jest w jego twarzy tak głęboki smutek,
Jakby cię chciał zapewnić, że jest wierny.

AENEAS
What shall lost Aeneas do?
How, Royal Fair, shall I impart
The God’s decree, and tell you we must part?

DIDO
Thus on the fatal Banks of Nile,
Weeps the deceitful crocodile
Thus hypocrites, that murder act,
Make Heaven and Gods the authors of the Fact.

AENEAS
By all that’s good …

DIDO
By all that’s good, no more!
All that’s good you have forswore.
To your promis’d empire fly
And let forsaken Dido die.

AENEAS
In spite of Jove’s command, I’ll stay.
Offend the Gods, and Love obey.

DIDO
No, faithless man, thy course pursue;
I’m now resolv’d as well as you.
No repentance shall reclaim
The injur’d Dido’s slighted flame.
For ’tis enough, whate’er you now decree,
That you had once a thought of leaving me.

AENEAS
Let Jove say what he will: I’ll stay!

DIDO
Away, away! No, no, away!

AENEAS
No, no, I’ll stay, and Love obey!

DIDO
To Death I’ll fly
If longer you delay;
Away, away!…..
[Exit Aeneas]
But Death, alas! I cannot shun;
Death must come when he is gone.

CHORUS
Great minds against themselves conspire
And shun the cure they most desire.

ENEASZ
Co teraz zrobić mam, nieszczęsny?
Jak, piękna pani, straszny rozkaz boga
Mam ci przekazać? Musimy się rozstać.

DYDONA
Tak właśnie tam, gdzie płynie Nil,
Krokodyl wredny leje łzy.
Jak kłamcy, którzy zabijając,
Niebo i bogów o swój czyn oskarżają.

ENEASZ
Zaklinam cię…

DYDONA
Zaklinasz mnie, to dobre!
Już raz krzywoprzysiągłeś!
Płyń do swej ziemi upragnionej
I daj umrzeć biednej Dydonie.

ENEASZ
Mimo woli Jowisza zostanę,
I dla miłości bogów obrażę!

DYDONA
Odejdź więc, skoro przysięga złamana.
Jestem tak samo zdecydowana.
Więcej dla ciebie nie zapłonie
Ogień Dydony urażonej.
Wystarczy bowiem, cokolwiek byś mówił,
Że pomyślałeś choć, by mnie porzucić.

ENEASZ
Niech Jowisz mówi, co chce – zostanę!

DYDONA
Nie, nie, odpływaj, dalej!

ENEASZ
I dla miłości bogów obrażę!

DYDONA
Mnie śmierć tylko czeka,
Jeżeli będziesz zwlekać.
*
Z rąk śmierci i tak się nie wyswobodzę –
Ona przychodzi, kiedy on odchodzi.

CHÓR
Wielkie umysły knują przeciw samym sobie,
I unikają tego, czego chcą najmocniej.

DIDO
Thy hand, Belinda, darkness shades me,
On thy bosom let me rest,
More I would, but Death invades me;
Death is now a welcome guest.
When I am laid in earth, May my wrongs create
No trouble in thy breast;
Remember me, but ah! forget my fate.

CHORUS
With drooping wings you Cupids come,
To scatter roses on her tomb.
Soft and Gentle as her Heart
Keep here your watch, and never part.

DYDONA
Belindo, daj mi rękę, mrok mnie już ogarnia,
Bądź blisko w chwili ciemności.
Tyle bym jeszcze chciała, lecz mnie śmierć zagarnia,
I jest mile widzianym gościem.
Gdy spocznę w ziemi, niech żaden mój błąd
Nie mąci twojego spokoju;
Pamiętaj o mnie, lecz zapomnij mój los.

CHÓR
Przybądźcie, kupidyny, na słabnących skrzydłach,
By na jej grobie płatki róż rozsypać,
Czułe i delikatne jak jej biedne serce.
Trzymajcie straż i czuwajcie tu wiecznie.

11.09.2025, + Overture

7 p.m., Holy Trinity Church

Splendor of Baroque sopranos

Elīna Šimkus, Monta Martinsone, Anete Viļuma, Ieva Sumeja, Rūdis Cebulis (Latvia) – soprano
Artis Muižnieks (Latvia) – bass-baritone
Baltic Baroque Orchestra (Latvia)
Māris Kupčs (Latvia) – conductor, artistic director

Presenter: Andrzej Szadejko

Free admission

Program:

Jean-Baptiste Lully (1632-1687)

– Overture from the opera Acis et Galatée, LWV 73

George Frideric Handel (1685-1757)

– Alcina’s aria Tornami a vagheggiar, from the opera Alcina, HWV 34 (Monta Martinsone)

– Alcina’s aria Verdi prati, from the opera Alcina, HWV 34 (Rūdis Cebulis)

– Xerxes’s aria Un cenno leggiadretto, from the opera Serse, HWV 40 (Elīna Šimkus)

Marc-Antoine Charpentier (1643-1704)

– Medea’s aria Quel prix de mon amour, from the opera Médée (Ieva Sumeja)

George Frideric Handel

– aria Why do the nations, from the oratorio Messiah, HWV 56 (Artis Muižnieks)

– Rinaldo’s aria Lascia ch’io pianga, from the opera Rinaldo, HWV 7 (Anete Viļuma)

Michel Richard de Lalande (1657-1726)

– chaconne from the opera Les Fontaines de Versailles, S.133

George Frideric Handel

– Cleopatra’s aria Se pietà di me non senti, from the opera Giulio Cesare in Egitto, HWV 17 (Monta Martinsone)

– Medea’s recitative and aria Ira, sdegni… O stringerò nel sen, from the opera Teseo, HWV 9 (Ieva Sumeja)

Antonio Vivaldi (1678-1741)

– Farnace’s aria Gelido in ogni vena, from the opera Farnace, RV 711 (Elīna Šimkus)

George Frideric Handel

– aria O had I Jubal’s Lyre, from the oratorio Joshua, HWV 64 (Ieva Sumeja)

– Xerxes’s aria Ombra mai fu, from the opera Serse, HWV 40 (Rūdis Cebulis)

Carl Heinrich Graun (1704-1759)

– aria Paldies, from the oratorio Der Tod Jesu, GraunWV B:VII:2 (Monta Martinsone)

Jean-Philippe Rameau (1683-1764)

– Daphne’s aria Aux langueurs d’Apollon, from the opera Platée, RCT 53 (Anete Viļuma)

Antonio Sartorio (1630-1680)

– Cleopatra’s aria Quando voglio, from the opera Giulio Cesare in Egitto (Elīna Šimkus)

Giovanni Battista Pergolesi (1710-1736)

– Umberto’s aria Sempre in contrasti con te si sta, from the intermezzo La Serva Padrona (Artis Muižnieks)

Johann Adam Hiller (1728-1804)

– aria Ach nein, was soll ich hören!, from the opera Die Jagd (Monta Martinsone & Artis Muižnieks)

Teksty arii i pieśni z tłumaczeniem angielskim

George Frideric Handel – Tornami a vagheggiar (from the opera Alcina)

Tornami a vagheggiar,
te solo vuol amar
quest’anima fedel,
Caro mio bene.
Già ti donai il mio cor:
fido sarà’l mio amor.
mai ti sarò crudel,
cara mia spene.

Return to woo me,
this faithful soul
wants to love only you,
my dear one.
I already gave you my heart:
my love will be faithful.
I will never be cruel to you,
my dear hope.

George Frideric Handel – Verdi prati (from the opera Alcina)

Verdi prati, selve amene,
perderete la beltà.
Vaghi fior, correnti rivi,
la vaghezza, la bellezza
presto in voi si cangerà.
Verdi prati, selve amene,
perderete la beltà.
E cangiato il vago oggetto
all’orror del primo aspetto
tutto in voi ritornerà.

Verdant Meadows, pleasant Shade,
All your Beauties soon shall fade.
Fragrant Flow’rs, crystal Rills,
Soon your Sweets will all decay,
And your Pride will soon away.
Verdant Meadows, pleasant Shade,
All your Beauties soon will fade.
Each gay Prospect now we see
In its first Horror soon shall be
A rude unpleasing Sight.
Verdant Meadows, pleasant Shade,
All your Beauties soon will fade.

George Frideric Handel – Un cenno leggiadretto (from the opera Serse)

Un cenno leggiadretto,
Un riso vezzosetto,
Un moto dì pupille
Può fare innamorar.
Lusinghe pianti e frodi
Son’ anche certi modi,
Che destano faville
E tutti io li so far.

A graceful and consenting nod,
Alluring smiles, and rolling eyes,
Assisted by the wanton god,
May, with soft love, his heart surprize.
So tears, deceit, and flatt’ring praise;
Are also known, as methods sure,
Within the breast a flame to raise,
And I, all these will put in use.

Marc-Antoine Charpentier – Quel prix de mon amour (from the opera Médée)

Quel prix de mon amour, quel trépas,
fruit de mes forfaits,
Il craint des pleurs qu’il m’oblige à repandre
Insensible au feu le plus tendre
Qu’on ait veut s’allumer jamais;
Quand mes soupirs peuvent suspendre
L’injustice de ses projets;
Il fuit pour ne pas les entendre.
J’ay forcé devant lay cent monstres à se rendre
Dans mon crœur où regnoit une tranquille pais
Toujours prompte à tout entreprendre
J’ay sou de la nature effacor tous les traits,
Les mouvements du sang ont voulu me surprendre
J’ay fait gloire de m’en deffendre,
Et l’oubly des serments que cent fois il m’a faits;
L’engagement nouveau que l’amour luy fait prendre,
L’éloignement, l’exil, font les tristes effets
De l’hommage eternel que j’en devois attendre
Quel prix de amour, quel fruit de mes forfaits!

What a price for my love, what fruit for my crimes,
He fears tears that he forces me to shed
Insensitive to the most tender fire
That we never wanted to light;
When my sighs can hang
The injustice of its projects;
He flees so as not to hear them
I was forced in front of a 100 monsters to surrender
In my heart where reigns a peaceful country.
Always quick to do anything
I have by nature effaced all the features,
The movements of blood want to surprise me.
I prided myself on denying it.
And the forgetting of the oaths he has made to me
The new commitment that love makes him take,
The distance, the exile, have sad effects
Of the eternal homage that I had to expect
What a price for love, what a fruit for my crimes!

George Frideric Handel – Why do the nations (from the oratorio Messiah)

Why do the nations so furiously rage together:
why do the people imagine a vain thing?
The kings of the earth rise up, and the rulers take counsel together:
against the Lord, and His annointed.

George Frideric Handel – Lascia ch’io pianga (from the opera Rinaldo)

Lascia ch’io pianga
Mia cruda sorte,
E che sospiri
La libertà.
Il duolo infranga
Queste ritorte,
De’ miei martiri
Sol per pietà.

Let me weep
My cruel fate,
And that I
should have freedom.
The duel infringes
within these twisted places,
in my sufferings
I pray for mercy.

George Frideric Handel – Se pietà di me non senti (from the opera Giulio Cesare in Egitto)

Se pietà di me non senti,
giusto ciel, io morirò.
Tu da’ pace a miei tormenti,
o quest’alma spirerò.

Ye Gods, some Pity lend,
And save a wretched Queen;
Relieve my tortured Soul,
Or Death must be my Doom.

George Frideric Handel: Ira, sdegni… O stringerò nel sen (from the opera Teseo)

Ira, Sdegno, e furore
Desti nell’ alma mia
La cruda Gelosia;
Ch’ un’ amante Sprezzata
Trovar non sà riposo, invèndicata.
Cercherò nuove pene,
Formèrò nuovi Incanti,
Contro i perfidi Amanti.
E S’il crudel’ non cede al’ mio dolore,
Vittima sarà l’ empia al’ mio furore.

O Stringerò nel’ sen Quel’ ben’ che adoro,
O la rival’ cadrà Con’ l’ ira mia;
Che già l’ aspro velen Del’ mio Martoro,
Alimentando và
La Gelosia.

Anger, Disdain, and Fury
Rise up within my Soul,
O cruel Jealousy!
That a contemned Lover
Cannot unrevenged find Repose:
I’ll invent new Tortures,
Contrive new Inchantments
For perfidious Lovers;
And if he cruelly neglects my Grief,
She shall be the Victim to my Rage.

She resolves either to be happy with her Lover, or that her Rival shall perish.

Antonio Vivaldi – Gelido in ogni vena (from the opera Farnace)

Gelido in ogni vena
Scorrer mi sento il sangue.
L’ombra del figlio esangue
M’ ingombra di terror.
E per maggior mia pena
Veggio che fui crudele
A un’anima fedele,
A un innocente cor.

Like ice in every vein,
I feel my blood flow,
the shade of my lifeless son
falls over me; I’m terrorized.

And worse than that pain,
I see that I was cruel
to an innocent soul,
to the heart of my heart.

George Frideric Handel – O had I Jubal’s Lyre (from the oratorio Joshua)

Oh, had I Jubal’s lyre,
Or Miriam’s tuneful voice!
To sounds like his I would aspire,
In songs like hers rejoice.
My humble strains but faintly show,
How much to Heav’n and thee I owe.

George Frideric Handel – Ombra mai fu (from the opera Serse)

Ombra mai fu
di vegetabile,
cara ed amabile,
soave più.

Never was a shade
of any plant
dearer and more lovely,
or more sweet.

Carl Heinrich Graun – Paldies (from the oratorio Der Tod Jesu)

Dziedat svētam Pestītājam
Kas uz augšu ceļu rāda
Un tur dvēseles apgādā
Dziedat visi tam paldies!

Dvēselīte aiziedama
Un jau augstas debess zvaigznes
Apakš kājām pamesdama
man to debess kronīti

Kad pie Dieva krēsla kļūsi
Eņģelīšiem līdzen’ būsi
Tad būs tava dziesma Dievs.

Singt dem göttlichen Propheten
Der Unsterblichkeit verkündigt,
Singt dem himmlischen Gesandten,
Der ein Paradies euch aufschließt.
Singt dem großen Gottessohne,
Der euch zu den Engeln abruft,
Erdensöhne, singt ihm Dank!
Die du von dem Staube fliehest,
Und die rollenden Gestirne
Unter deinen Füßen siehest,
Nun genieße deiner Tugend!
Steig’ auf der Geschöpfe Leiter
Bis zum Seraph!
Steige weiter,
Seele! Gott sey dein Gesang!

Sing to the divine prophet
Who proclaims immortality,
Sing to the heavenly messenger,
Who opens a paradise for you.

Sing to the great Son of God,
Who calls you to the angels,
Sons of earth, sing him thanks!
You who flee from the dust,
And see the rolling stars
Beneath your feet,
Now enjoy your virtue!
Climb the ladder of creation
To the seraph!
Climb further,
Soul! May God be your song!

Jean-Philippe Rameau – Aux langueurs d’Apollon (from the opera Platée)

Aux langueurs d’Apollon, Daphné se refusa
L’Amour sur son tombeau
Eteignit son flambeau
La métamorphosa
C’est ainsi que l’Amour de tout temps s’est vengé
Que l’Amour est cruel, quand il est outragé!

At Apollo’s languors, Daphne refused
Love on her tomb
Extinguished his torch
And metamorphosed her
That’s how Love has always avenged
That Love is cruel when offended!

Antonio Sartorio – Quando voglio (from the opera Giulio Cesare in Egitto)

Quando voglio, con un vezzo
so piagar, chi mi rimira.
Ed al brio d’un mio disprezzo
ha un gran cor, chi non sospira.
Quando voglio, con un vezzo
so piagar, chi mi rimira.
Quando voglio, con un riso
saettar so, chi mi guarda.
Ed al moto del mio viso
non v’è seno, che non arda.
Quando voglio, con un riso
saettar so, chi mi guarda.

When I wish, with a glance,
I can wound all who gaze upon me.
It takes a person with a truly strong heart
to not sigh at the vigor of my contempt.
Whenever I wish, with a smile,
I can strike down anyone who looks upon me.
And the slightest motion of my face,
there is no breast that does not burn.

Giovanni Battista Pergolesi – Sempre in contrasti con te si sta (from the intermezzo La Serva Padrona)

Sempre in contrasti
con te si sta,
e qua e là;
e su e giù
e sì e no;
or questo basti;
finir si può.
Mache ti pare? ah!
Ho io a crepare?
Signor mio, no.
Però dovrai pur sempre
piangere la tua disgrazia,
e allor dirai che ben ti sta.
Che dici tu?
Non è così?
Ah! Che! No! Sì, ma così è.

I’m always at odds with you!
And here and there,
And up and down,
And yes and no!
Now this is enough, it has to stop.
But what do you think?
That I’ll just have to die?
My lord, no.
But you will have to weep
forever at your misfortune,
And then you’ll say
'I had it good there.’
What’s that you say?
Is that so? Ah! What!
No! Yes! But so it goes!

Johann Adam Hiller Ach nein, was soll ich hören! (from the opera Die Jagd)

Ach nein! Was soll ich hören!
Ich wollte wohl drauf schwören,
mein Töffel, der liebt mich nicht mehr!
(weinend) Hi hi Hi hi Hi hi
Doch soll’t ich mich darum betrüben?
Kann ich doch auch anders wo lieben
Es giebt der Töffel mehr,
die besser sind als er,
Ha ha ha ha ha!

Oh no! What am I supposed to hear!
I would swear,
my Töffel, he doesn’t love me anymore!
(crying) Hi hi hi hi hi
But should I be sad about it?
I can love somewhere else, right?
There are more Töffels
who are better than him,
Ha ha ha ha ha!

11.09.2025, + Uwertura

godz. 19:00, kościół św. Trójcy

Splendor barokowych sopranów

Elīna Šimkus, Monta Martinsone, Anete Viļuma, Ieva Sumeja, Rūdis Cebulis (Łotwa) – sopran
Artis Muižnieks (Łotwa) – bas-baryton
Baltic Baroque Orchestra (Łotwa)
Māris Kupčs (Łotwa) – dyrygent, kierownictwo artystyczne

Konferansjer: Andrzej Szadejko

Wstęp wolny

Program:

Jean-Babtiste Lully (1632-1687)

– Uwertura z opery Acis i Galatea LWV 73

Georg Friedrich Handel (1685-1757)

– aria Alciny Tornami a vagheggiar z opery Alcina HWV 34 (Monta Martinsone)

– aria Alciny Verdi prati z opery Alcina HWV 34 (Rūdis Cebulis)

– aria Kserksesa Un cenno leggiadretto z opery Kserkses HWV 40 (Elīna Šimkus)

Marc-Antoine Charpentier (1643-1704)

– aria Medei Quel prix de mon amour z opery Medea (Ieva Sumeja)

Georg Friedrich Handel

– aria Why do the nations z oratorium Mesjasz HWV 56 (Artis Muižnieks)

– aria Rinalda Lascia ch’io pianga z opery Rinaldo HWV 7 (Anete Viļuma)

Michel Richard de Lalande (1657-1726)

– chaconne z opery Fontanny Wersalu S.133

Georg Friedrich Handel

– aria Kleopatry Se pietà di me non senti z opery Juliusz Cezar w Egipcie HWV 17 (Monta Martinsone)

– recytatyw i aria Medei Ira, sdegni… O stringerò nel sen z opery Tezeusz HWV 9 (Ieva Sumeja)

Antonio Vivaldi (1678-1741)

– aria Farnace Gelido in ogni vena z opery Farnace RV 711 (Elīna Šimkus)

Georg Friedrich Handel

– aria O had I Jubal’s Lyre z oratorium Joshua HWV 64 (Ieva Sumeja)

– aria Kserksesa Ombra mai fu z opery Kserkses HWV 40 Rūdis Cebulis

Carl Heinrich Graun (1704-1759)

– aria Paldies z oratorium Der Tod Jesu GraunWV B:VII:2 (Monta Martinsone)

Jean Philippe Rameau (1683-1764)

– aria Dafne Aux langueurs d’Apollon z opery Platee RCT 53 (Anete Viļuma)

Antonio Sartorio (1630-1680)

– aria Kleopatry Quando voglio z opery Julisz Cezar w Egipcie (Elīna Šimkus)

Giovani Battista Pergolesi (1710-1736)

– aria Umberto Sempre in contrasti con te si sta z intermezzo Służąca Panią (Artis Muižnieks)

Johann Adam Hiller (1728-1804)

– aria Ach nein, was soll ich hören! z opery Polowanie (Monta Martinsone & Artis Muižnieks)

Teksty arii i pieśni

George Frideric Handel – Tornami a vagheggiar (z opery Alcina)

Tornami a vagheggiar,
te solo vuol amar
quest’anima fedel,
Caro mio bene.
Già ti donai il mio cor:
fido sarà’l mio amor.
mai ti sarò crudel,
cara mia spene.

Powróć, by mnie uwodzić,
bo jedynie ciebie chce kochać
ta wierna dusza,
Mój drogi.
Już oddałam ci moje serce,
moja miłość będzie wierna.
nigdy nie będę dla ciebie okrutna,
moja droga nadziejo.

George Frideric Handel – Verdi prati (z opery Alcina)

Zielone łąki, przyjemne gaje,
utracicie swą urodę.
Piękne kwiaty, wartkie potoki,
wasz urok i piękno
wkrótce się zmienią.
Zielone łąki, przyjemne gaje,
utracicie swą urodę.
A piękny obiekt, zmieniony
na grozę pierwotnego widoku,
wszystko wam zwróci.

George Frideric Handel – Un cenno leggiadretto (z opery Kserkses)

Un cenno leggiadretto,
Un riso vezzosetto,
Un moto dì pupille
Può fare innamorar.
Lusinghe pianti e frodi
Son’ anche certi modi,
Che destano faville
E tutti io li so far.

Uroczy gest,
Słodki uśmiech,
Ruch źrenic
Może sprawić, że się zakochasz.
Lecz i kłamstwa, łzy i oszustwa
są pewnymi sposobami,
które wzbudzają iskry,
A ja potrafię je wszystkie.

Marc-Antoine Charpentier – Quel prix de mon amour (z opery Medea)

Cóż za cena za moją miłość, cóż za kara,
owoc moich zbrodni,
On boi się łez, które mnie zmusza ronić.
Jest niewrażliwy na najczulszy ogień,
który ktoś kiedykolwiek chciał rozpalić.
Gdy moje westchnienia mogą zawiesić
niesprawiedliwość jego planów;
Ucieka, aby ich nie słyszeć.
Wymusiłam poddanie się stu potworom,
W moim sercu, gdzie panował spokojny pokój,
zawsze gotowa podjąć się wszystkiego,
Chciałam zatrzeć wszystkie cechy natury.
Ruchy krwi chciały mnie zaskoczyć.
Byłam dumna z tego, że się broniłam,
I zapomnienie o przysięgach, które złożył mi setki razy;
Nowe zobowiązanie, które miłość każe mu podjąć,
Odlot, wygnanie, są smutnymi skutkami wiecznego hołdu, którego miałam się spodziewać.
Cóż za cena za miłość, cóż za owoc moich zbrodni!

George Frideric Handel – Why do the nations (z oratorium Mesjasz)

Why do the nations so furiously rage together:
why do the people imagine a vain thing?
The kings of the earth rise up, and the rulers take counsel together:
against the Lord, and His annointed.

Czemu narody tak wściekle szaleją razem:
czemu ludy wyobrażają sobie próżną rzecz?
Królowie ziemi powstają, a władcy radzą razem:
przeciw Panu i Jego Pomazańcowi.

George Frideric Handel – Lascia ch’io pianga (z opery Rinaldo)

Lascia ch’io pianga
Mia cruda sorte,
E che sospiri
La libertà.
Il duolo infranga
Queste ritorte,
De’ miei martiri
Sol per pietà.

Pozwól mi płakać
nad moim okrutnym losem,
i wzdychać za
wolnością.
Niech ból złamie
te pęta,
w moich cierpieniach
przez samą litość.

George Frideric Handel – Se pietà di me non senti (z opery Juliusz Cezar w Egipcie)

Se pietà di me non senti,
giusto ciel, io morirò.
Tu da’ pace a miei tormenti,
o quest’alma spirerò.

Jeśli nie czujesz litości nade mną,
sprawiedliwe niebo, umrę.
Ty dajesz pokój moim mękom,
albo ten duch wygaśnie.

George Frideric Handel: Ira, sdegni… O stringerò nel sen (z opery Tezeusz)

Gniew, wzgarda i szał
Budzą się w mojej duszy,
Okrutna zazdrość.
Bo wzgardzona kochanka
nie znajdzie spokoju, nie pomszczona.
Będę szukać nowych kar,
Stworzę nowe zaklęcia,
Przeciwko wiarołomnym kochankom.
A jeśli okrutnik nie ulegnie mojemu cierpieniu,
Ona będzie ofiarą mojego szału.

Albo wezmę w ramiona to dobro, które uwielbiam,
Albo rywalka padnie z moim gniewem;
Gdyż już gorzka trucizna mojej męki odżywia
zazdrość.

Antonio Vivaldi – Gelido in ogni vena (z opery Farnace)

Gelido in ogni vena
Scorrer mi sento il sangue.
L’ombra del figlio esangue
M’ ingombra di terror.
E per maggior mia pena
Veggio che fui crudele
A un’anima fedele,
A un innocente cor.

Jak lód w każdej żyle
czuję, jak płynie mi krew.
Cień mego pozbawionego życia syna
napawa mnie lękiem.
I na moje jeszcze większe cierpienie,
widzę, że byłem okrutny
dla wiernej duszy,
dla niewinnego serca.

George Frideric Handel – O had I Jubal’s Lyre (z oratorio Joshua)

Oh, had I Jubal’s lyre,
Or Miriam’s tuneful voice!
To sounds like his I would aspire,
In songs like hers rejoice.
My humble strains but faintly show,
How much to Heav’n and thee I owe.

O, gdybym miał lirę Jubala,
albo melodyjny głos Miriam!
Do dźwięków, jak jego, bym aspirował,
w pieśniach, jak jej, bym się radował.
Moje skromne melodie tylko słabo pokazują,
jak wiele zawdzięczam Niebu i Tobie.

George Frideric Handel – Ombra mai fu (z opery Kserkses)

Ombra mai fu
di vegetabile,
cara ed amabile,
soave più.

Nigdy cień
jakiejkolwiek rośliny
nie był droższy i milszy,
ani bardziej słodki.

Carl Heinrich Graun – Paldies (z oratorium Der Tod Jesu)

Śpiewajcie świętemu Zbawicielowi,
Który drogę w górę wskazuje
I tam dusze zaopatruje,
Śpiewajcie wszyscy Jemu dzięki!

Duszyczko odchodząca
I już wysokie nieba gwiazdy
pod stopami zostawiasz,
Mój to nieba wieniec.

Gdy do tronu Boga przyjdziesz
Jak anioł będziesz,
Wtedy twoja pieśń będzie Bogiem.

Śpiewajcie boskiemu prorokowi,
który zwiastuje nieśmiertelność,
Śpiewajcie niebiańskiemu posłańcowi,
który otwiera wam raj.
Śpiewajcie wielkiemu Synowi Bożemu,
który wzywa was do aniołów,
Synowie ziemi, śpiewajcie mu dziękczynnie!
Ty, która uciekasz od prochu,
I widzisz toczące się gwiazdy
Pod swoimi stopami,
Teraz ciesz się swoją cnotą!
Wspinaj się po drabinie stworzeń
Aż do Serafina!
Wspinaj się dalej,
Duszo! Niech Bóg będzie twoją pieśnią!

Jean-Philippe Rameau – Aux langueurs d’Apollon (z opery Platée)

Wobec zalotów Apolla, Dafne odmówiła.
Amor na jej grobie
Zgasił swoją pochodnię
I przeistoczył ją.
Tak właśnie Amor zawsze się mścił.
Amor jest okrutny, gdy jest obrażony!

Antonio Sartorio – Quando voglio (z opery Julisz Cezar w Egipcie)

Quando voglio, con un vezzo
so piagar, chi mi rimira.
Ed al brio d’un mio disprezzo
ha un gran cor, chi non sospira.

Quando voglio, con un vezzo
so piagar, chi mi rimira.
Quando voglio, con un riso
saettar so, chi mi guarda.
Ed al moto del mio viso
non v’è seno, che non arda.
Quando voglio, con un riso
saettar so, chi mi guarda.

Gdy chcę, uroczo
potrafię zranić tego, kto na mnie patrzy.
A na wigor mojej pogardy,
ma wielkie serce ten, kto nie wzdycha.

Gdy chcę, uroczo
potrafię zranić tego, kto na mnie patrzy.
Gdy chcę, uśmiechem
potrafię strzelić do tego, kto na mnie patrzy.
A na ruch mojej twarzy
nie ma piersi, która by nie zapłonęła.
Gdy chcę, uśmiechem
potrafię strzelić do tego, kto na mnie patrzy.

Giovanni Battista Pergolesi – Sempre in contrasti con te si sta (z intermezzo Służąca Panią)

Zawsze w sprzeczności
z tobą się jest,
i tu i tam;
i w górę i w dół,
i tak i nie;
teraz już wystarczy;
można to skończyć.
Ale co myślisz? ach!
Mam umrzeć?
Mój panie, nie.
Ale będziesz musiał zawsze
płakać nad swoim nieszczęściem,
i wtedy powiesz, że ci dobrze.
Co ty mówisz?
Nie tak?
Ach! Co! Nie! Tak, ale tak jest.

Johann Adam Hiller Ach nein, was soll ich hören! (z opery Polowanie)

Och, nie! Co ja mam słyszeć!
Przysięgłbym,
mój Töffel, że już mnie nie kocha!
(płacząc) Hi hi hi hi hi
Ale czy powinienem się tym martwić?
Przecież mogę kochać gdzie indziej.
Jest więcej Töffeli,
którzy są lepsi od niego,
Ha ha ha ha ha

27.09.2025, + Pucklitz II

Cantatas of the Gdańsk master

7 p.m. Holy Trinity Church

Goldberg Baroque Ensemble
Goldberg Vocal Ensemble
Siri Karoline Thornhill (Germany) soprano
David Erler (Germany) alto
Virgil Hartinger (Austria) tenor
Thilo Dahlmann (Germany) bass
Andrzej Szadejko conductor, artistic director

Presenter: Marcin Majchrowski

The concert is partnered by the Foundation for Polish-German Cooperation and Gdańsk Library of the Polish Academy of Sciences.

Program:

Johann Daniel Pucklitz (1705–1774)

– Cantata Nimm was dein ist PL-GD Ms Joh. 243

– Cantata Wohl dem, der mit Lust PL-GD Ms Joh. 232

– Concerto Befiehl dem Herrn deine Wege PL-GD Ms Joh. 244

– Cantata Höchster Priester der du dich PL-GD Ms Joh.242

– Cantata Herr Jesu Christ wahrer Mensch und Gott, PL-GD Ms Joh. 247

– Cantata Wir haben einen Fürsprecher PL-GD Ms Joh. 249

Johann Balthasar Christian Freislich (1687-1764)

– Final Chorus from the Cantata Auf, Danzig, lass in jauchzenden Chören PL-GD Ms. Joh. 15, FreisWV E 20

Cantata bei dem Jubel-Feste der Stadt Danzig welches zum Andenken des vor 300 Jahren geschehenen Abtritts von Deutschen Ordens Rittern im grossen Auditorio gefeyert worden aufgeführet von Johann Balthasar Christian Freislich Capellmeisetrn Danzig im 1754. den 27. Februar.

Cantata for the Festival of Rejoicing in the City of Danzig, performed in the Great Auditorium in commemoration of the departure of the Teutonic Order Knights 300 years ago, composed by Johann Balthasar Christian Freislich, Kapellmeister in Danzig, on February 27, 1754.

Teksty Kantat (Oryginał + Tłumaczenie Angielskie)

Oryginał (niemiecki)	Tłumaczenie (angielskie)
Cantata Nimm was dein ist PL-GD Ms Joh. 243
Zum Sonntag Septuagesimae Spruch Nimm, was dein ist, und gehe hin.	For Septuagesima Sunday Verse Take what is yours, and go your way.
Rezitativ Zufriedenheit geht über alle Güter und ist ein Merkmal ruhiger Gemüter. Je mehr du an der Erde hangst, je mehr du noch zu deinem Gut verlangst, je ärmer bist du in der Tat. Wer wenig hat und ist damit zufrieden, dem ist von Gott weit mehr beschieden, als dem, der Krösus’ Schätze zählt; dem aber doch Zufriedenheit, das beste Kleinod, fehlt.	Recitative Contentment surpasses all possessions and is a mark of peaceful minds. The more you cling to earthly things, the more you crave to add to your wealth, the poorer you truly are. Who has but little and is content with it, has received far more from God than one who counts the treasures of Croesus, yet lacks contentment, the finest jewel of all.
Arie Zufriedenheit bettet der Seelen auf Rosen der Lust. Wenn andre mit Kummer und Sorgen vom Abend zum Morgen sich ängsten und quälen, erquicket und labt sie die Brust. Da Capo	Aria Contentment lays the soul on roses of delight. While others with sorrow and care from evening to morning are anxious and troubled, it refreshes and soothes their hearts. Da Capo
Rezitativ Gott ist ja Herr in seinem Haus, wer wird ihm trotzen können? Gönnt er nun einem mehr, so muss es ihm der andre gönnen. Er teilt Beruf und Arbeit aus. Dem einen gibt er früh zu tun, dem andern lässet er bis zu der eilften Stunde ruhn. Doch kommt der Abend her, sodann erhält ein jeder schon, was recht sein wird, zum Gnadenlohn.	Recitative God is the Lord in His own house— who could defy Him? If He grants one person more, the other must accept it. He assigns each their calling and task. To one, He gives work early, to another, He lets rest until the eleventh hour. But when evening comes, then each will surely receive a gracious reward that is just.
Choral In allen meinen Taten lass ich den Höchsten raten, der alles kann und hat. Er muss zu allen Dingen, soll’s anders wohl gelingen, selbst geben seinen Rat und Tat. Nichts ist es spat und frühe um alle meine Mühe, mein Sorgen ist umsonst. Er mag’s mit meinen Sachen nach seinen Willen machen, ich stell’s in seine Vatergunst.	Chorale In all that I do, I let the Most High guide me, who can do and has all. He must, in all things, if they are to succeed, give both counsel and deed Himself. It matters not, early or late, all my efforts are in vain, my worry is for nothing. Let Him handle my affairs according to His will— I entrust them to His fatherly grace.
Cantata Wohl dem, der mit Lust PL-GD Ms Joh. 232
Sexagesima. Cantata von dem rechten Gebrauch des Wortes Gottes Choral Wohl dem, der mit Lust und Freude das Gesetz des Höchsten treibt; und hier, als auf süßer Weide, Tag und Nacht beständig bleibt: dessen Sorgen wächst und blüht, wie ein Palmbaum, den man sieht, bei den Flüssen an den Seiten, seine frische Zweig’ ausbreiten.	Sexagesima. Cantata on the Right Use of the Word of God Chorale Blessed is the one who with delight and joy follows the law of the Most High; and here, as though in sweet pastures, remains day and night continually: his care grows and blossoms like a palm tree, seen beside the flowing rivers, spreading its fresh branches wide.
Rezitativ Des Höchsten Wort ist zwar ein teurer Schatz; doch wer da nur von außen höret, Was aus demselben wird gelehret, und giebet ihm im Hertzen keinen Platz, der wird sich selbst am meisten schaden und ein Gericht auf Seele laden, weil er bei diesem hellen Licht, das ihm der Himmel angezündet, sich in der Finsternis befindet.	Recitative The word of the Most High is indeed a precious treasure; but whoever only hears it outwardly, what is taught from it, and gives it no place in the heart, harms himself the most and brings judgment upon his soul, for though he lives in the bright light which Heaven has kindled for him, he still finds himself in darkness.
Spruch Seid Täter des Worts und nicht Hörer allein, damit ihr euch selbst betrüget.	Verse Be doers of the word and not hearers only, so that you do not deceive yourselves.
Rezitativ Was hilft es doch, wenn man vor einem Spiegel stehet und wiederum befleckt von dannen gehet, weil man die Flecken, die man sieht, nicht abzuwischen ist bemüht. Die Schrift ist gar ein heller Spiegel, in welchem man des Herzens Unart sehen kann. Allein, was hilft’s dieselben wissen, wenn man nicht auch zugleich, aus Liebe zu dem Himmelreich, sie abzulegen ist beflissen.	Recitative What use is it, if one stands before a mirror and goes away still stained, because one does not make an effort to wipe away the blemishes one has seen? Scripture is a clear mirror in which one can see the heart’s corruption. But what good is this knowledge, if one is not also moved, out of love for the kingdom of heaven, to put it away?
Arie Wischet ab die schnöden Flecken, welche Gottes Wort entdeckt. Christi Blut ist zu deren Tilgung gut. Wenn der Glaub’ es recht gebrauchet und die Seele darin tauchet, so fällt weg, was sie befleckt.	Aria Wipe away the vile stains that God’s Word reveals. Christ’s blood is fit to cleanse them all. If faith makes good use of it and immerses the soul in it, then all that defiles it will fall away.
Choral Öffn’ uns die Ohren und das Herz, dass wir das Wort recht fassen, in Lieb und Leid, in Freud und Schmerz, es aus der Acht nicht lassen: dass wir nicht Hörer nur allein des Wortes, sondern Täter sein, Frucht hundertfältig bringen.	Chorale Open our ears and hearts, that we may rightly grasp the Word, in love and sorrow, in joy and pain, never letting it slip from our care: that we may not be hearers only of the Word, but doers as well, bringing forth a hundredfold of fruit.
Concerto Befiehl dem Herrn deine Wege PL-GD Ms Joh. 244
Spruch Befiehl dem Herren deine Wege und hoffe auf ihn. Er wird’s wohl machen.	Verse Commit your way to the Lord and trust in Him. He will act faithfully.
Rezitativ Herr! Sollte Krankheit meinen Leib auch an das Siechbett binden, so gib, dass ich bedenke, wie sie das Kind der Sünden und der Verderbnis Tochter sei. Deswegen schenke mir Glauben, Buß und Reu. Wirst du die Seele erst also besorgen, so komme denn mein End’ heut oder morgen.	Recitative Lord! Should illness bind my body to the bed of weakness, then grant that I may remember how it is the child of sin and daughter of corruption. Therefore, give me faith, repentance and remorse. If You will first care for my soul, then let my end come—today or tomorrow.
Arie Wenn mich der Tod zur Abfahrt winket, geh ich getrost durchs rote Meer. Lass Höll’ und Satan wütend blitzen, die Wolkensäul’ wird mich beschützen, weil meiner Sünden Heer wie Pharaonis Macht versincket.	Aria When death beckons me to depart, I go confidently through the Red Sea. Let hell and Satan rage and flash— the pillar of cloud will shield me, for my host of sins sinks like Pharaoh’s power in the depths.
Choral Unter deinen Schirmen bin ich für den Stürmen aller Feinde frei. Lass den Satan wittern, lass den Feind erbittern, mir steht Jesus bei. Ob es jetzt gleich kracht und blitzt, ob gleich Sünd’ und Hölle schrecken, Jesus will mich decken.	Chorale Beneath Your protection I am free from the storms of all my enemies. Let Satan prowl, let the foe grow bitter— Jesus stands by me. Though now it thunders and flashes, though sin and hell may terrify, Jesus will cover me.
Rezitativ Ja, ja, muss ich auch gleich erblassen, will ich mich doch auf Gott verlassen. Was ist denn wohl der Tod? Nichts als ein Aufgebot zu einem neuen Leben. Ein sanfter Schlaf, der durch die Ruh’ auf Krankheit, Müh’ und Not uns muss Erquickung geben. So schließt euch nur, ihr müden Augen, zu, ihr schließet euch auf ewig nicht, so lange nur verhüllt sich euer Licht, bis Jesus mir die Hand zum Grabe reicht und mir den Todesschlaf aus meinen Augen streicht.	Recitative Yes, yes—even if I must soon grow pale, I will still trust in God. What, after all, is death? Nothing but a summons to a new life. A gentle sleep that, through rest, must bring us refreshment from illness, toil, and pain. So close, you weary eyes, in peace— you do not close forever, your light is merely veiled until Jesus reaches out His hand to me at the grave and wipes the sleep of death from my eyes.
Choral Komm, o Tod, du Schlafes Bruder, komm und führe mich nur fort; löse meines Schiffleins Ruder, bringe mich zum sichern Port. Es mag, wer da will, dich scheuen, du kannst mich vielmehr erfreuen, denn durch dich komm’ ich herein zu dem schönen Jesulein.	Chorale Come, O death, you brother of sleep, come and simply lead me on; loosen my little ship’s rudder, bring me to the safe harbor. Let those who wish to fear you do so— you can bring me joy instead, for through you I will enter in to the lovely little Jesus.
Cantata Höchster Priester der du dich PL-GD Ms Joh.242
Von der Aufopfrung sein selbst Choral Höchster Priester, der du dich selbst geopfert hast für mich, lass doch, bitt’ ich, noch auf Erden auch mein Herz dein Opfer werden.	On the sacrifice of oneself Chorale Highest Priest, who sacrificed yourself for me, grant, I pray, that even here on earth my heart may also become your offering.
Rezitativ Der Vater hat von seinem Thron den eingebornen Sohn zum Opfer für die Welt gegeben. Nun fordert er mit Recht, dass wir ihm sterben und ihm leben, und was er uns von Kräften giebt, zu seinen Ehren in seinem edlen Dienst verzehren.	Recitative The Father, from his throne, gave his only-begotten Son as a sacrifice for the world. Now he rightly demands that we die and live for him, and that we consume whatever strength he grants us in his noble service for his glory.
Arie Schlachtet ab die bösen Lüste,setzt getrost das Messer an. Lasst die Sünden keine Gnade bey euch finden. Nicht geschont! Nur abgetan. Da Capo	Aria Slay the evil desires, put the knife to them without fear. Let sin find no mercy within you. No pity! Just cut it away. Da Capo
Rezitativ Je mehr man die Begierden dämpfet und gegen jede böse Lust in der verderbten Brust mit neuen Waffen Gottes kämpfet, je mehr wird Gottes Bild im Geiste des Gemüts erneuret, das Herz mit Freuden angefüllt, die Liebe Gottes angefeuret. Man wird geschickt, weil man ein höher Licht erblickt, zu prüfen, was des Höchsten Wille, und wird begabt mit aller Gottes Fülle.	Recitative The more one suppresses desires and fights against every wicked lust within the corrupted heart using God’s new weapons, the more God’s image is renewed in the spirit of the soul, the heart filled with joy, the love of God enkindled. One becomes capable, for one sees a higher light, to discern what is the will of the Most High, and is filled with all the fullness of God.
Choral Drum so töt’ und schlachte hin meinen Willen, meinen Sinn, reiß mein Herz aus meinem Herzen, sollt’s auch sein mit tausend Schmerzen.	Chorale So slay and sacrifice my will, my mind, tear my heart from my own heart, even if it brings a thousand pains.
Arie Verbrennet, ihr Hertzen, in lieblichen Schmerzen der ewigen Liebe zum süßen Geruch. Der gütigste Geber unzähliger Gaben, der will euch zum Opfer der Dankbarkeit haben; der Undank erreget den schrecklichen Fluch. Da Capo	Aria Burn, O hearts, in sweet pain of eternal love as a fragrant offering. The kindest Giver of countless gifts wants you as a sacrifice of gratitude; for ingratitude provokes the dreadful curse. Da Capo
Choral Ich dancke dir von Herzen, o Jesu, liebster Freund, für deine Todesschmerzen, da du’s so gut gemeint: ach, gib, dass ich mich halte zu dir und deiner Treu, und wenn ich nun erkalte, in dir mein Ende sei.	Chorale I thank you from my heart, O Jesus, dearest friend, for your deathly suffering, since you meant it so well: Ah, grant that I may hold fast to you and your faithfulness, and when I grow cold, may my end be in you.
Cantata Herr Jesu Christ wahrer Mensch und Gott, PL-GD Ms Joh. 247
Herr Jesu Christ, wahr Mensch und Gott V. 1. Herr Jesu Christ, wahr’ Mensch und Gott, der du litt’st Marter, Angst und Spott, für mich am Kreuz auch endlich starbst und mir deins Vaters Huld erwarbst.	Lord Jesus Christ, true Man and God 1 Lord Jesus Christ, true Man and God, who suffered torment, fear, and scorn, and for me died upon the cross, to win me favor from your Father.
V. 2. Ich bitt’ durchs bitter Leiden dein, du woll’st mir Sünder gnädig sein, wenn ich nun komm’ in Sterbensnot und ringen werde mit dem Tod.	2 I pray you, by your bitter pain, be gracious to me, sinful man, when death draws near and I must fight my final battle in that night.
V. 3. Wenn mir vergeht all mein Gesicht und meine Ohren hören nicht, wenn meine Zunge nicht mehr spricht und mir für Angst mein Herz zerbricht.	3 When all my vision fades away, my ears no longer hear a word, my tongue is still and silent stays, and fear and grief my heart do break—
V. 4. Wenn mein Verstand sich nicht besinnt und mir all menschlich Hülf’ zerrinnt, so komm, o Herr Christ, mir behend zu Hülf’ an meinem letzten End’.	4 When reason fails and sense departs, when every human help is gone, then come, O Lord Christ, quickly come, and help me at my final end.
V. 5. Und führ’ mich aus dem Jammertal, verkürz’ mir auch des Todes Qual; die bösen Geister von mir treib’, mit deinem Geist stets bei mir bleib’.	5 Lead me out from this vale of tears, shorten the anguish of my death; drive all the evil spirits far, and with your Spirit stay by me.
V. 6. Bis sich die Seel’ vom Leib abwend’, so nimm sie, Herr, in deine Händ’. Der Leib hab.’ in der Erd’ sein Ruh’, bis sich der Jüngst’ Tag naht herzu.	6 And when my soul shall part from flesh, Lord, take it into your own hands. Let then my body rest in earth, until the final Day draws near.
V. 7. Ein fröhlich’ Auf’rstehn mir verleih’, am Jüngsten G’richt mein Fürsprech’r sei und meiner Sünd’ nicht mehr gedenk’, aus Gnaden mir das Leben schenk’.	7 Grant me a joyful rising then, be my defender at the end; remember not my sins again, but by your grace grant me true life.
V. 8. Wie du hast zugesaget mir in deinem Wort, das trau’ ich dir: Fürwahr, fürwahr, euch sage ich, wer mein Wort hält und gläubt an mich,	8 Just as you promised faithfully within your Word—I trust in you: Amen, amen, I say to you, who keeps my Word and trusts in me,
V. 9. Der wird nicht kommen ins Gericht und den Tod ewig schmecken nicht. Und ob er gleich hie zeitlich stirbt, mitnichten er drum gar verdirbt.	9 shall not be judged nor taste of death. And though he die in time and flesh, yet is he not destroyed at all, but in my hand shall safely fall.
V. 10. Sondern ich will mit starker Hand ihn reißen aus des Todes Band und zu mir nehmen in mein Reich, da soll er denn mit mir zugleich	10 Indeed, I will with mighty hand deliver him from death’s strong band, and take him to my heav’nly home, to live with me, no more to roam.
V. 11. In Freuden leben ewiglich. Darzu hilf uns ja gnädiglich.	11 In joy and gladness endlessly— to this, Lord, grant us grace from thee!
Ach Herr, vergib all unser Schuld, hilf, dass wir warten mit Geduld, V. 12. Bis unser Stündlein kömmt herbei, auch unser Glaub’ stets wacker sei, dein’m Wort zu trauen festiglich, bis wir einschlafen seliglich.	Forgive us all our debt and wrong, and make us patient, firm, and strong, 12 until our final hour shall come. Let then our faith be brave and true, and firm our trust in what you say, till we in peace fall asleep one day.
Cantata Wir haben einen Fuersprecher PL-GD Ms Joh. 249
Batholomae in Exam. F: Spruch Wir haben einen Fürsprecher bei Gott, dem Vater: Jesum Christ, der gerecht ist.	Examination cantata for the post at St. Bartholomew’s church Saying We have an advocate with God the Father: Jesus Christ, the Righteous One.
Choral Auf dich setz’ ich mein Vertrauen: du bist meine Zuversicht. Dein Tod hat den Tod zerhauen, dass er mich kann töten nicht, dass ich an dir habe Teil, bringet mir Trost, Schutz und Heil. Deine Gnade wird mir geben Auferstehung, Licht und Leben.	Chorale In you alone I place my trust: you are my hope and sure defense. Your death has crushed the power of death, so it can no longer slay me. That I may have a part in you brings me comfort, shield, and healing. Your grace will grant me resurrection, light, and life.
Rezitativ Hier stehe ich vor deiner Pforte, mein Gott, ich ruf’, ich klopfe an. Klopft nur, so wird euch aufgetan – dies sind ja deines Sohnes Worte. Ei nun, so öffne mir die Tür, mein Jesus kommt und klopfet selbst mit mir. Ich bin zu schwach, dir meine Not mit Worten vorzubringen, die dir ins Herze dringen. Jedoch, es führet meine Sach’ ein treuer Advokat, der mich bey meinen Beten wird durch sein teures Blut vertreten.	Recitative Here I stand before your gate, my God, I call, I knock. „Knock, and it shall be opened to you”— these are your Son’s own words. Then open to me the door, I pray; my Jesus comes and knocks with me. Too weak am I to bring my need to you in words that might reach into your heart. Yet my cause is led by a faithful advocate, who in my prayers will plead for me through his precious blood.
Arie Es steiget mein Gebet im Glauben, mein Gott, zu dir. Ich weiß, du wirst um Jesu willen die Klagen stillen, die ich dir tränend trage für.	Aria My prayer ascends in faith, my God, to you. I know, for Jesus’ sake, you will still the laments that I bring to you in tears.
Choral Zu dir flieh’ ich, verstoß’ mich nicht, wie ich wohl hab’ verdienet. Ach Gott, zürn’ nicht, geh nicht ins G’richt! Dein Sohn hat mich versühnet.	Chorale To you I flee; reject me not, though I have richly earned it. Ah God, be not wroth, enter not into judgment! Your Son has reconciled me.
Rezitativ Schrie dorten Abels Blut, als es durch Kains Mörderhand vergossen, auf Erden ist geflossen, um Rach’ zu dir; so wird auch mir zu gut das teure Jesus-Blut. Will mir dein Zorn gleich dränen, um Gnade und Erbarmung schreien.	Recitative If Abel’s blood once cried aloud to you from earth after being spilled by Cain’s hand, crying for vengeance, then surely too, for my good, the precious blood of Jesus will cry out for grace and mercy, even when your wrath would burn.
Arie Jesu Blut ist vergossen mir zu gut. Jesu Flehen, Jesu Ringen wird mir vor dem Zorngericht, wenn der Stab des Todes bricht, Gnad’ und Heil zuwege bringen. Jesus Blut ist vergossen mir zu gut.	Aria Jesus’ blood is shed for my good. Jesus’ pleading, Jesus’ suffering will bring me, before the judgment seat, when the staff of death is broken, grace and salvation. Jesus’ blood is shed for my good.
Choral Darum, mein Heil, lass mich jetzt Teil an deinem Gnugtun haben. Meine Sünde wird hinfort in dein Grab begraben.	Chorale Therefore, my Savior, let me now partake in the sufficiency of your sacrifice. My sins shall henceforth be buried in your grave.
Rezitativ Ja, wenn ich soll einmal aus diesem Leben vors Gerichte treten, ach, mein Herr Jesu! Hilf mir dann, so viel die matte Zunge kann, aufs Beste beten. Hier ist mein Benjamin, der Bürge für die Sünden. Ach Vater, lass um seiner Pein die schwere Handschrift ausgetilget sein und mich durch sein Verdienst Gnad’ und Vergebung finden.	Recitative Yes, when at last I must pass from this life into judgment, O my Lord Jesus! Help me then, as much as my weak tongue can, to pray my best. Here is my Benjamin, the pledge for all my sins. Ah Father, for the sake of his torment, let the heavy record be erased, and through his merit grant me grace and forgiveness.
Arie Bleib bei mir! Freund im Leben, Freund im Sterben, mache mich zu einem Erben deiner Liebe dort und hier!	Aria Abide with me! Friend in life, friend in death, make me an heir of your love, now and forever!
Choral Wenn ich einmal soll scheiden, so scheide nicht von mir. Wenn ich den Tod soll leiden, so tritt du denn herfür. Wenn nur am allerbängsten wird um das Hertze sein, so reiß mich aus den Ängsten, kraft deiner Angst und Pein.	Chorale When I must part from here, then part not you from me. When I must suffer death, come forth, stand close to me. When heart and soul are trembling in deepest agony, then snatch me from all terror by your own pain and agony.
Auf, Danzig, lass in jauchzenden Choeren PL-GD Ms. Joh. 15, FreisWV E 20
Cantata bei dem Jubel-Feste der Stadt Danzig welches zum Andenken des vor 300 Jahren geschehenen Abtritts von Deutschen Ordens=Rittern im grossen Auditorio gefeyert worden aufgeführet von Johann Balthasar Christian Freislich Capellmeisetrn Danzig im 1754. den 27. Februar, Aria Tutti Friede sei in Danzigs Mauern: Danzigs Glück müß’ ewig dauern; Bis einst der Weltbau krachend zerbricht, Eher falle Danzig nicht! Wohl dem Volk, dem es so gehet! Wohl der Stadt, die Gott erhöhet! Wohl dem Volk, das jauchzen kann!	Cantata for the Jubilee Festival of the City of Danzig, performed in the Great Auditorium in commemoration of the departure of the Teutonic Knights 300 years earlier, composed by Johann Balthasar Christian Freislich, Kapellmeister of Danzig, on February 27, 1754 Aria Tutti Peace be within Danzig’s walls, may Danzig’s fortune last forever; Until the fabric of the world one day crashes down – let Danzig not fall before that! Blessed is the people who fare so well! Blessed is the city that God exalts! Blessed is the people who can rejoice with song!

27.09.2025, + Pucklitz II

Kantaty gdańskiego mistrza

godz. 19:00, kościół św. Trójcy

Goldberg Baroque Ensemble
Goldberg Vocal Ensemble
Siri Karoline Thornhill (Niemcy) sopran
David Erler (Niemcy) alt
Virgil Hartinger (Austria) tenor
Thilo Dahlmann (Niemcy) bas
Andrzej Szadejko dyrygent, kierownik artystyczny

Konferansjer: Marcin Majchrowski

Koncert realizowany we współpracy z Fundacją Współpracy Polsko-Niemieckiej i PAN Biblioteką Gdańską

Program:

Johann Daniel Pucklitz (1705–1774)

– Kantata Nimm was dein ist PL-GD Ms Joh. 243

– Kantata Wohl dem, der mit Lust PL-GD Ms Joh. 232

– Concerto Befiehl dem Herrn deine Wege PL-GD Ms Joh. 244

– Kantata Höchster Priester der du dich PL-GD Ms Joh.242

– Kantata Herr Jesu Christ wahrer Mensch und Gott, PL-GD Ms Joh. 247

– Kantata Wir haben einen Fürsprecher PL-GD Ms Joh. 249

Johann Balthasar Christian Freislich (1687-1764)

– chór finałowy z Kantaty Auf, Danzig, lass in jauchzenden Chören PL-GD Ms. Joh. 15, FreisWV E 20

Kantata na uroczystość radości miasta Gdańska, wystawiona w Wielkiej Auli na pamiątkę odejścia rycerzy Zakonu Krzyżackiego, które miało miejsce 300 lat wcześniej, wykonana przez Johanna Balthasara Christiana Freislicha, kapelmistrza w Gdańsku, dnia 27 lutego 1754 roku.

Teksty Kantat (Oryginał + Tłumaczenie)

Oryginał (niemiecki)	Tłumaczenie (polskie)
Kantata Nimm was dein ist PL-GD Ms Joh. 243
Zum Sonntag Septuagesimae Spruch Nimm, was dein ist, und gehe hin.	Na niedzielę Septuagesimae Werset Weź, co twoje, i idź.
Rezitativ Zufriedenheit geht über alle Güter und ist ein Merkmal ruhiger Gemüter. Je mehr du an der Erde hangst, je mehr du noch zu deinem Gut verlangst, je ärmer bist du in der Tat. Wer wenig hat und ist damit zufrieden, dem ist von Gott weit mehr beschieden, als dem, der Krösus’ Schätze zählt; dem aber doch Zufriedenheit, das beste Kleinod, fehlt.	Recytatyw Zadowolenie cenniejsze nad skarby świata, jest oznaką duszy, co spokój posiada. Im bardziej ziemskich dóbr pożądasz wciąż, im więcej pragniesz mieć tym uboższy jesteś w gruncie rzeczy. Ten, kto ma niewiele, a mimo to czuje się syty, ten więcej od Boga otrzymał w rzeczywistości niż ten, kto bogactwa Krezusa zlicza, lecz nie ma w sobie zadowolenia – najcenniejszego klejnotu.
Arie Zufriedenheit bettet der Seelen auf Rosen der Lust. Wenn andre mit Kummer und Sorgen vom Abend zum Morgen sich ängsten und quälen, erquicket und labt sie die Brust. Da Capo	Aria Zadowolenie kładzie dusze na łożu różanej rozkoszy. Gdy inni w smutku i trosce od wieczora do rana dręczą się, lękają – ono ich piersi poi i krzepi. Da Capo
Rezitativ Gott ist ja Herr in seinem Haus, wer wird ihm trotzen können? Gönnt er nun einem mehr, so muss es ihm der andre gönnen. Er teilt Beruf und Arbeit aus. Dem einen gibt er früh zu tun, dem andern lässet er bis zu der eilften Stunde ruhn. Doch kommt der Abend her, sodann erhält ein jeder schon, was recht sein wird, zum Gnadenlohn.	Recytatyw Bóg jest Panem w swym domu – kto Mu się sprzeciwi? Jeśli jednemu więcej przydzieli, drugi też powinien to z serca przyjąć. On wyznacza każdemu pracę i powołanie: Jednemu daje działać od wczesnej godziny, innemu pozwala aż do jedenastej trwać w spoczynku. Lecz gdy nadejdzie wieczór, wtedy każdy otrzyma sprawiedliwą zapłatę łaski.
Choral In allen meinen Taten lass ich den Höchsten raten, der alles kann und hat. Er muss zu allen Dingen, soll’s anders wohl gelingen, selbst geben seinen Rat und Tat. Nichts ist es spat und frühe um alle meine Mühe, mein Sorgen ist umsonst. Er mag’s mit meinen Sachen nach seinen Willen machen, ich stell’s in seine Vatergunst.	Chorał We wszystkich moich sprawach radzę się Najwyższego, co wszystko może i ma. On musi do wszystkiego – jeśli ma się powieść – sam dać radę i czyn. Na nic jest noc i poranek, na nic mój trud codzienny, na próżno troska ma trwa. Niech On się moimi sprawami kieruje wedle swej woli – ja składam wszystko w Ojcowską łaskę.
Kantata Wohl dem, der mit Lust PL-GD Ms Joh. 232
Sexagesima. Cantata von dem rechten Gebrauch des Wortes Gottes Choral Wohl dem, der mit Lust und Freude das Gesetz des Höchsten treibt; und hier, als auf süßer Weide, Tag und Nacht beständig bleibt: dessen Sorgen wächst und blüht, wie ein Palmbaum, den man sieht, bei den Flüssen an den Seiten, seine frische Zweig’ ausbreiten.	Niedziela Sexagesima. Kantata o właściwym używaniu Słowa Bożego Chorał Szczęśliwy ten, kto z radością i ochotą podąża za prawem Najwyższego; i tutaj, jak na słodkiej łące, trwa we dnie i w nocy nieustannie: jego troski rosną i kwitną jak palma, którą widać nad brzegiem rzek, rozpościerającą świeże gałęzie.
Rezitativ Des Höchsten Wort ist zwar ein teurer Schatz; doch wer da nur von außen höret, Was aus demselben wird gelehret, und giebet ihm im Hertzen keinen Platz, der wird sich selbst am meisten schaden und ein Gericht auf Seele laden, weil er bei diesem hellen Licht, das ihm der Himmel angezündet, sich in der Finsternis befindet.	Recytatyw Słowo Najwyższego to skarb bezcenny; lecz kto tylko zewnętrznie go słucha, co z niego się naucza, a w sercu nie daje mu miejsca, ten sam sobie szkodzi najbardziej i ściąga sąd na swą duszę, bo choć przy świetle jasnym żyje, które zapaliło mu niebo, to jednak w ciemności przebywa.
Spruch Seid Täter des Worts und nicht Hörer allein, damit ihr euch selbst betrüget.	Sentencja Bądźcie wykonawcami Słowa, a nie tylko słuchaczami, abyście samych siebie nie zwiedli.
Rezitativ Was hilft es doch, wenn man vor einem Spiegel stehet und wiederum befleckt von dannen gehet, weil man die Flecken, die man sieht, nicht abzuwischen ist bemüht. Die Schrift ist gar ein heller Spiegel, in welchem man des Herzens Unart sehen kann. Allein, was hilft’s dieselben wissen, wenn man nicht auch zugleich, aus Liebe zu dem Himmelreich, sie abzulegen ist beflissen.	Recytatyw Cóż pomoże, gdy ktoś stoi przed lustrem i odchodzi z niego nadal splamiony, bo nie stara się usunąć plam, które widzi? Pismo Święte to zwierciadło jasne, w którym można dostrzec zepsucie serca. Lecz cóż z tego, że się je rozpozna, jeśli jednocześnie, z miłości do Królestwa Niebieskiego, nie stara się ich porzucić?
Arie Wischet ab die schnöden Flecken, welche Gottes Wort entdeckt. Christi Blut ist zu deren Tilgung gut. Wenn der Glaub’ es recht gebrauchet und die Seele darin tauchet, so fällt weg, was sie befleckt.	Aria Zetrzyjcie haniebne plamy, które objawia Słowo Boże. Krew Chrystusa jest dobra do ich zgładzenia. Jeśli wiara właściwie ją użyje i duszę w niej zanurzy, wtedy odpada to, co ją kala.
Choral Öffn’ uns die Ohren und das Herz, dass wir das Wort recht fassen, in Lieb und Leid, in Freud und Schmerz, es aus der Acht nicht lassen: dass wir nicht Hörer nur allein des Wortes, sondern Täter sein, Frucht hundertfältig bringen.	Chorał Otwórz nam uszy i serca, abyśmy właściwie pojęli Słowo, w miłości i cierpieniu, w radości i bólu, byśmy go nigdy nie zaniedbali: byśmy nie byli tylko słuchaczami Słowa, lecz także jego wykonawcami, przynosząc stokrotny owoc.
Concerto Befiehl dem Herrn deine Wege PL-GD Ms Joh. 244
Spruch Befiehl dem Herren deine Wege und hoffe auf ihn. Er wird’s wohl machen.	Sentencja Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu – On sam będzie działał.
Rezitativ Herr! Sollte Krankheit meinen Leib auch an das Siechbett binden, so gib, dass ich bedenke, wie sie das Kind der Sünden und der Verderbnis Tochter sei. Deswegen schenke mir Glauben, Buß und Reu. Wirst du die Seele erst also besorgen, so komme denn mein End’ heut oder morgen.	Recytatyw Panie! Choćby choroba miała związać moje ciało z łożem boleści, daj mi wtedy pamiętać, że jest ona dzieckiem grzechu i córką skażenia. Dlatego obdarz mnie wiarą, pokutą i skruchą. Jeśli najpierw zatroszczysz się o moją duszę, to niech moje zakończenie przyjdzie dziś lub jutro.
Arie Wenn mich der Tod zur Abfahrt winket, geh ich getrost durchs rote Meer. Lass Höll’ und Satan wütend blitzen, die Wolkensäul’ wird mich beschützen, weil meiner Sünden Heer wie Pharaonis Macht versincket.	Aria Gdy śmierć mnie wezwie do odejścia, przejdę przez Morze Czerwone bez lęku. Niech piekło i szatan szaleją i błyskają – słup obłoku mnie osłoni, bo moje wojsko grzechów, jak moc Faraona, tonie w głębinie.
Choral Unter deinen Schirmen bin ich für den Stürmen aller Feinde frei. Lass den Satan wittern, lass den Feind erbittern, mir steht Jesus bei. Ob es jetzt gleich kracht und blitzt, ob gleich Sünd’ und Hölle schrecken, Jesus will mich decken.	Chorał Pod Twym parasolem jestem wolny od nawałnic wszystkich wrogów. Niech szatan czyha, niech wróg się wścieka – Jezus jest przy mnie. Choćby teraz grzmiało i błyskało, choćby grzech i piekło straszyły – Jezus mnie osłoni.
Rezitativ Ja, ja, muss ich auch gleich erblassen, will ich mich doch auf Gott verlassen. Was ist denn wohl der Tod? Nichts als ein Aufgebot zu einem neuen Leben. Ein sanfter Schlaf, der durch die Ruh’ auf Krankheit, Müh’ und Not uns muss Erquickung geben. So schließt euch nur, ihr müden Augen, zu, ihr schließet euch auf ewig nicht, so lange nur verhüllt sich euer Licht, bis Jesus mir die Hand zum Grabe reicht und mir den Todesschlaf aus meinen Augen streicht.	Recytatyw Tak, tak – nawet jeśli już mam zblednąć, chcę przecież zaufać Bogu. Czymże jest w ogóle śmierć? Niczym innym, jak tylko wezwaniem do nowego życia. To łagodny sen, który poprzez odpoczynek od choroby, trudu i cierpienia ma nam przynieść pokrzepienie. Zamknijcie się więc, zmęczone oczy, nie zamykacie się na wieczność, tylko zasłania się wasze światło na krótki czas, aż Jezus poda mi rękę ku grobowi i zetrze sen śmierci z mych oczu.
Choral Komm, o Tod, du Schlafes Bruder, komm und führe mich nur fort; löse meines Schiffleins Ruder, bringe mich zum sichern Port. Es mag, wer da will, dich scheuen, du kannst mich vielmehr erfreuen, denn durch dich komm’ ich herein zu dem schönen Jesulein.	Chorał Przyjdź, o śmierci, bracie snu, przyjdź i poprowadź mnie stąd; rozwiąż ster mojej łodzi, zaprowadź mnie do bezpiecznego portu. Niech cię boi się, kto chce – mnie raczej napełniasz radością, bo przez ciebie przychodzę do pięknego Jezuska.
Kantata Höchster Priester der du dich PL-GD Ms Joh.242
Von der Aufopfrung sein selbst Choral Höchster Priester, der du dich selbst geopfert hast für mich, lass doch, bitt’ ich, noch auf Erden auch mein Herz dein Opfer werden.	O poświęceniu samego siebie Chorał Najwyższy Kapłanie, Ty, któryś sam się ofiarował za mnie, spraw, błagam Cię, by tu na ziemi i me serce Twą ofiarą się stało.
Rezitativ Der Vater hat von seinem Thron den eingebornen Sohn zum Opfer für die Welt gegeben. Nun fordert er mit Recht, dass wir ihm sterben und ihm leben, und was er uns von Kräften giebt, zu seinen Ehren in seinem edlen Dienst verzehren.	Recytatyw Ojciec z tronu swego dał Jednorodzonego Syna na ofiarę za świat. I teraz słusznie wymaga, byśmy dla Niego żyli i umierali, i wszystko, co nam daje w mocy, ku Jego chwale w szlachetnej służbie zużywali.
Arie Schlachtet ab die bösen Lüste, setzt getrost das Messer an. Lasst die Sünden keine Gnade bey euch finden. Nicht geschont! Nur abgetan. Da Capo	Aria Zabijcie złe pożądliwości, przyłóżcie śmiało nóż! Niech grzechy nie znajdują u was łaski. Bez litości! Trzeba je zniszczyć. Da Capo
Rezitativ Je mehr man die Begierden dämpfet und gegen jede böse Lust in der verderbten Brust mit neuen Waffen Gottes kämpfet, je mehr wird Gottes Bild im Geiste des Gemüts erneuret, das Herz mit Freuden angefüllt, die Liebe Gottes angefeuret. Man wird geschickt, weil man ein höher Licht erblickt, zu prüfen, was des Höchsten Wille, und wird begabt mit aller Gottes Fülle.	Recytatyw Im bardziej tłumimy żądze i z każdą złą namiętnością w skażonej piersi walczymy nową Bożą bronią, tym bardziej Boży obraz w duchu duszy się odnawia, serce napełnia się radością, rozpala się Boża miłość. Stajemy się zdolni, bo widzimy wyższe światło, by rozeznać, czym jest wola Najwyższego i zostajemy napełnieni całą Bożą pełnią.
Choral Drum so töt’ und schlachte hin meinen Willen, meinen Sinn, reiß mein Herz aus meinem Herzen, sollt’s auch sein mit tausend Schmerzen.	Chorał Zatem zabij i zniszcz mą wolę, mój zamiar, wyrwij me serce z mego serca, choćby miało boleć tysiącem cierpień.
Arie Verbrennet, ihr Hertzen, in lieblichen Schmerzen der ewigen Liebe zum süßen Geruch. Der gütigste Geber unzähliger Gaben, der will euch zum Opfer der Dankbarkeit haben; der Undank erreget den schrecklichen Fluch. Da Capo	Aria Płońcie, o serca, w słodkim bólu wiecznej miłości jako wonne kadzidło. Najłaskawszy Dawca niezliczonych darów pragnie was jako ofiary wdzięczności; niewdzięczność ściąga straszliwe przekleństwo. Da Capo
Choral Ich dancke dir von Herzen, o Jesu, liebster Freund, für deine Todesschmerzen, da du’s so gut gemeint: ach, gib, dass ich mich halte zu dir und deiner Treu, und wenn ich nun erkalte, in dir mein Ende sei.	Chorał Dziękuję Ci z całego serca, o Jezu, najdroższy Przyjacielu, za Twoje cierpienia śmierci, bo miałeś tak dobre zamiary. Ach, spraw, abym trwał przy Tobie i Twojej wierności, a gdy będę stygnąć, niech w Tobie będzie mój kres.
Kantata Herr Jesu Christ wahrer Mensch und Gott, PL-GD Ms Joh. 247
Herr Jesu Christ, wahr Mensch und Gott V. 1. Herr Jesu Christ, wahr’ Mensch und Gott, der du litt’st Marter, Angst und Spott, für mich am Kreuz auch endlich starbst und mir deins Vaters Huld erwarbst.	Panie Jezu Chryste, prawdziwy Człowieku i Boże 1. Panie Jezu Chryste, prawdziwy Człowieku i Boże, Tyś cierpiał mękę, trwogę i szyderstwo, na krzyżu także za mnie zmarłeś w końcu i pozyskałeś mi łaskę Ojca Twego.
V. 2. Ich bitt’ durchs bitter Leiden dein, du woll’st mir Sünder gnädig sein, wenn ich nun komm’ in Sterbensnot und ringen werde mit dem Tod.	2. Proszę przez Twoją gorzką mękę, bądź mi, grzesznikowi, łaskawy, gdy przyjdzie chwila śmierci i będę się zmagać z jej grozą.
V. 3. Wenn mir vergeht all mein Gesicht und meine Ohren hören nicht, wenn meine Zunge nicht mehr spricht und mir für Angst mein Herz zerbricht.	3. Gdy zaniknie mój wzrok całkowicie i moje uszy nie będą już słyszeć, gdy mój język zamilknie i serce z trwogi pęknie.
V. 4. Wenn mein Verstand sich nicht besinnt und mir all menschlich Hülf’ zerrinnt, so komm, o Herr Christ, mir behend zu Hülf’ an meinem letzten End’.	4. Gdy rozum nie będzie już pojmował i zniknie wszelka ludzka pomoc, przyjdź wtedy, o Panie Chryste, i śpiesznie przybądź mi na pomoc w ostatniej chwili.
V. 5. Und führ’ mich aus dem Jammertal, verkürz’ mir auch des Todes Qual; die bösen Geister von mir treib’, mit deinem Geist stets bei mir bleib’.	5. I wyprowadź mnie z tej doliny łez, skróć również mękę śmierci; odpędź ode mnie złe duchy i trwaj przy mnie duchem swoim.
V. 6. Bis sich die Seel’ vom Leib abwend’, so nimm sie, Herr, in deine Händ’. Der Leib hab.’ in der Erd’ sein Ruh’, bis sich der Jüngst’ Tag naht herzu.	6. Aż dusza opuści ciało, wtedy przyjmij ją, Panie, w swoje ręce. Ciało niech w ziemi spocznie w pokoju, aż nadejdzie Dzień Ostateczny.
V. 7. Ein fröhlich’ Auf’rstehn mir verleih’, am Jüngsten G’richt mein Fürsprech’r sei und meiner Sünd’ nicht mehr gedenk’, aus Gnaden mir das Leben schenk’.	7. Spraw, bym zmartwychwstał radośnie, bądź moim Orędownikiem na Sądzie Ostatecznym, nie wspominaj więcej moich grzechów i z łaski daj mi Życie wieczne.
V. 8. Wie du hast zugesaget mir in deinem Wort, das trau’ ich dir: Fürwahr, fürwahr, euch sage ich, wer mein Wort hält und gläubt an mich,	8. Jak obiecałeś mi w swoim Słowie – ufam Ci: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, kto słowa mego strzeże i wierzy we mnie,
V. 9. Der wird nicht kommen ins Gericht und den Tod ewig schmecken nicht. Und ob er gleich hie zeitlich stirbt, mitnichten er drum gar verdirbt.	9. Ten nie przyjdzie na sąd ani nie zakosztuje śmierci wiecznej. A chociaż tutaj umrze docześnie, wcale przez to nie zginie.
V. 10. Sondern ich will mit starker Hand ihn reißen aus des Todes Band und zu mir nehmen in mein Reich, da soll er denn mit mir zugleich	10. Lecz ja go silną ręką wyrwę z więzów śmierci i zabiorę do swego Królestwa, gdzie razem ze mną
V. 11. In Freuden leben ewiglich. Darzu hilf uns ja gnädiglich. Ach Herr, vergib all unser Schuld, hilf, dass wir warten mit Geduld,	11. na wieki będzie żył w radości. Do tego dopomóż nam łaskawie. Ach, Panie, przebacz wszystkie nasze winy, daj, byśmy czekali cierpliwie,
V. 12. Bis unser Stündlein kömmt herbei, auch unser Glaub’ stets wacker sei, dein’m Wort zu trauen festiglich, bis wir einschlafen seliglich.	12. aż nadejdzie nasza godzina, by nasza wiara pozostała silna, byśmy wiernie ufali Twojemu słowu, aż zaśniemy w błogosławionym pokoju.
Kantata Wir haben einen Fuersprecher PL-GD Ms Joh. 249
Batholomae in Exam. F: Spruch Wir haben einen Fürsprecher bei Gott, dem Vater: Jesum Christ, der gerecht ist.	Kantata egzaminacyjna na posadę w kościele św. Bartłomieja Sentencja Mamy Orędownika u Boga Ojca: Jezusa Chrystusa, który jest sprawiedliwy.
Choral Auf dich setz’ ich mein Vertrauen: du bist meine Zuversicht. Dein Tod hat den Tod zerhauen, dass er mich kann töten nicht, dass ich an dir habe Teil, bringet mir Trost, Schutz und Heil. Deine Gnade wird mir geben Auferstehung, Licht und Leben.	Chorał W Tobie pokładam moją ufność: Ty jesteś moją nadzieją. Twoja śmierć pokonała śmierć, tak że nie może mnie zabić, że mam udział w Tobie – to przynosi mi pociechę, ochronę i zbawienie. Twoja łaska da mi zmartwychwstanie, światło i Życie.
Rezitativ Hier stehe ich vor deiner Pforte, mein Gott, ich ruf’, ich klopfe an. Klopft nur, so wird euch aufgetan – dies sind ja deines Sohnes Worte. Ei nun, so öffne mir die Tür, mein Jesus kommt und klopfet selbst mit mir. Ich bin zu schwach, dir meine Not mit Worten vorzubringen, die dir ins Herze dringen. Jedoch, es führet meine Sach’ ein treuer Advokat, der mich bey meinen Beten wird durch sein teures Blut vertreten.	Recytatyw Oto stoję przed Twoimi wrotami, Boże mój, wołam, pukam. Pukajcie, a będzie wam otworzone – to przecież słowa Twojego Syna. A więc otwórz mi drzwi, mój Jezus przychodzi i sam puka wraz ze mną. Jestem zbyt słaby, by słowami przedstawić Ci mój ból, które mogłyby przeniknąć Twoje serce. Jednak moją sprawę prowadzi wierny adwokat, który w mojej modlitwie będzie mnie reprezentował przez swoją drogocenną krew.
Arie Es steiget mein Gebet im Glauben, mein Gott, zu dir. Ich weiß, du wirst um Jesu willen die Klagen stillen, die ich dir tränend trage für.	Aria W wierze wznosi się moja modlitwa, Boże mój, do Ciebie. Wiem, że przez wzgląd na Jezusa uciszysz skargi, które ze łzami Ci przynoszę.
Choral Zu dir flieh’ ich, verstoß’ mich nicht, wie ich wohl hab’ verdienet. Ach Gott, zürn’ nicht, geh nicht ins G’richt! Dein Sohn hat mich versühnet.	Chorał Do Ciebie uciekam się, nie odrzucaj mnie, choć na to zasłużyłem. Ach, Boże, nie gniewaj się, nie stawiaj mnie przed sądem! Twój Syn pojednał mnie z Tobą.
Rezitativ Schrie dorten Abels Blut, als es durch Kains Mörderhand vergossen, auf Erden ist geflossen, um Rach’ zu dir; so wird auch mir zu gut das teure Jesus-Blut. Will mir dein Zorn gleich dränen, um Gnade und Erbarmung schreien.	Recytatyw Jeśli krew Abla wylana przez rękę mordercy Kaina płynęła po ziemi i wołała do Ciebie o pomstę – to tym bardziej dla mojego dobra przemawia drogocenna krew Jezusa. Choćby Twój gniew chciał mnie dosięgnąć, to ona woła o łaskę i miłosierdzie.
Arie Jesu Blut ist vergossen mir zu gut. Jesu Flehen, Jesu Ringen wird mir vor dem Zorngericht, wenn der Stab des Todes bricht, Gnad’ und Heil zuwege bringen. Jesus Blut ist vergossen mir zu gut.	Aria Krew Jezusa została przelana dla mojego dobra. Jezusowe błaganie, Jezusowy bój przyniesie mi przed sądem gniewu, gdy złamie się berło śmierci, łaskę i zbawienie. Krew Jezusa została przelana dla mojego dobra.
Choral Darum, mein Heil, lass mich jetzt Teil an deinem Gnugtun haben. Meine Sünde wird hinfort in dein Grab begraben.	Chorał Dlatego, mój Zbawicielu, pozwól mi mieć udział w Twoim pojednaniu. Moje grzechy niech będą odtąd pogrzebane w Twoim grobie.
Rezitativ Ja, wenn ich soll einmal aus diesem Leben vors Gerichte treten, ach, mein Herr Jesu! Hilf mir dann, so viel die matte Zunge kann, aufs Beste beten. Hier ist mein Benjamin, der Bürge für die Sünden. Ach Vater, lass um seiner Pein die schwere Handschrift ausgetilget sein und mich durch sein Verdienst Gnad’ und Vergebung finden.	Recytatyw Tak, gdy kiedyś stanę przed sądem po tym życiu, ach, mój Panie Jezu! Pomóż mi wtedy modlić się najlepiej, jak zdoła moje słabe usta. Oto mój Beniamin, poręczyciel za grzechy. Ach, Ojcze, spraw, aby przez Jego cierpienie ciężki zapis win został wymazany, a ja, przez Jego zasługi, odnalazł łaskę i przebaczenie.
Arie Bleib bei mir! Freund im Leben, Freund im Sterben, mache mich zu einem Erben deiner Liebe dort und hier!	Aria Pozostań ze mną! Przyjacielu w życiu, Przyjacielu w śmierci, uczyń mnie dziedzicem Twojej miłości – tam i tu!
Choral Wenn ich einmal soll scheiden, so scheide nicht von mir. Wenn ich den Tod soll leiden, so tritt du denn herfür. Wenn nur am allerbängsten wird um das Hertze sein, so reiß mich aus den Ängsten, kraft deiner Angst und Pein.	Chorał Gdy będę miał się rozstać z tym światem, nie rozstawaj się ze mną. Gdy będę musiał cierpieć śmierć, wystąp wtedy do przodu. Gdy najbardziej będzie lęk w sercu, wyrwij mnie z trwogi mocą Twojego cierpienia i bólu.
Auf, Danzig, lass in jauchzenden Choeren PL-GD Ms. Joh. 15, FreisWV E 20
Cantata bei dem Jubel-Feste der Stadt Danzig welches zum Andenken des vor 300 Jahren geschehenen Abtritts von Deutschen Ordens=Rittern im grossen Auditorio gefeyert worden aufgeführet von Johann Balthasar Christian Freislich Capellmeisetrn Danzig im 1754. den 27. Februar, Aria Tutti Friede sei in Danzigs Mauern: Danzigs Glück müß’ ewig dauern; Bis einst der Weltbau krachend zerbricht, Eher falle Danzig nicht! Wohl dem Volk, dem es so gehet! Wohl der Stadt, die Gott erhöhet! Wohl dem Volk, das jauchzen kann!	Kantata na Święto Jubileuszowe Miasta Gdańska, wykonana w wielkiej auli na pamiątkę odejścia rycerzy zakonu krzyżackiego sprzed 300 lat, skomponowana przez Johanna Balthasara Christiana Freislicha, kapelmistrza Gdańska, 27 lutego 1754 roku. Aria Tutti Pokój niech będzie w murach Gdańska, niech szczęście Gdańska trwa wiecznie. Dopóki nie rozpadnie się gmach świata z hukiem – prędzej upaść nie może Gdańsk! Szczęśliwy naród, któremu tak się wiedzie! Szczęśliwe miasto, które Bóg wywyższa! Szczęśliwy lud, który może radośnie śpiewać!

„`

28.09.2025 + Musica Invictissima

Sacred music at the court of the Emperor of Austria

7 p.m., Holy Trinity Church

Stefano Molardi (Italy) organ
Cinquecento RENAISSANCE VOKAL

Ensemble cast:

Presenter: Marcin Majchrowski

The concert is partnered by the Foundation for Polish-German Cooperation.

Program:

Jacobus Vaet (ca. 1529–1567)

– Magnificat sexti toni a 3-5 alternatim

Annibale Padovano (1527–1575)

– Domine a lingua dolosa a 5

– Kyrie (Missa Domine a lingua dolosa a 5)

Gregorian chant Omnia quae fecisti nobis

Annibale Padovano

– Gloria (Missa Domine a lingua dolosa a 5)

Claudio Merulo (1533–1604)

– Toccata quinta del settimo tono

Annibale Padovano

– Sanctus (Missa A la dolc’ ombra a 5)

Gregorian chant Memento verbi tui

Jacobus Vaet

– Filiae Jerusalem a 5

Claudio Merulo

– Toccata quarta del sesto tono

Annibale Padovano

– Agnus Dei (Missa A la dolc’ ombra a 5)

Jacobus Vaet

– Salve Regina a 4-5 alternatim

Magnificat sexti toni

Magnificat, anima mea, Dominum (organ)

Et exultavit spiritus meus in Deo, salutari meo. (schola)

Quia respexit humilitatem ancillae suae: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes. (organ)

Quia fecit mihi magna, qui potens est, et sanctum nomen eius. (schola)

Et misericordia eius a progenie in progenies timentibus eum. (organ)

Fecit potentiam in brachio suo, dispersit superbos mente cordis sui. (schola)

Deposuit potentes de sede et exaltavit humiles. (organ)

Esurientes implevit bonis et divites dimisit inanes. (schola)

Suscepit Israel puerum suum recordatus misericordiae suae. (organ)

Sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini eius in sćcula. (schola)

Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto. (organ)

Sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in sćcula sćculorum. Amen. (schola)

My soul magnifies the Lord. (organ)

And my spirit has rejoiced in God my Savior. (schola)

For He has regarded the humility of His servant; behold, from now on all generations will call me blessed. (organ)

For He who is mighty has done great things for me, and holy is His name. (schola)

And His mercy is on those who fear Him from generation to generation. (organ)

He has shown strength with His arm; He has scattered the proud in the imagination of their hearts. (schola)

He has put down the mighty from their thrones and has exalted the humble. (organ)

He has filled the hungry with good things, and the rich He has sent away empty. (schola)

He has helped His servant Israel, remembering His mercy. (organ)

As He spoke to our fathers, to Abraham and to his descendants forever. (schola)

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. (organ)

As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. (schola)

Domine a lingua dolosa

Domine a lingua dolosa et ab insidiis inimicorum meorum libera me. Lauda anima mea Dominum. Laudabo Dominum in vita mea, quia confirmata est super nos misericordia eius, et veritas Domini manet in aeternum. Cantate et exsultate, quia confundentur qui me persequuntur. Lauda anima mea Dominum. Laudabo Dominum in vita mea.

Lord, from deceitful talk and from the snares of my enemies, free me. Praise the Lord, my soul. I shall praise the Lord all my life, for His mercy on us is assured, and the rectitude of the Lord will stand forever. Sing and rejoice, for they are confounded who persecute me. Praise the Lord, my soul. I shall praise the Lord all my life.

Kyrie

Kyrie eleison. Christe eleison. Kyrie eleison.

Lord, have mercy. Christ, have mercy. Lord, have mercy.

Omnia quae fecisti nobis

Omnia quae fecisti nobis, Domine, in vero iudicio fecisti, quia peccavimus tibi, et mandatis tuis non obedivimus: sed da gloriam nomini tuo, et fac nobiscum secundum multitudinem misericordiae tuae.

Ps.

Beati immaculati in via: qui ambulant in lege Domini.

All that you have visited upon us, O Lord, has been delivered in true justice for we have sinned against you, and we have note obeyed your commandments, but we give glory to your name, and ask that you deal with us according to the abundance of your mercy.

Ps.

Blessed are those whose paths are blameless, who walk in the law of the Lord.

Gloria

Gloria in excelsis Deo. Et in terra pax hominibus bonae voluntatis. Laudamus te. Benedicimus te. Adoramus te. Glorificamus te. Gratias agimus tibi propter magnam gloriam tuam. Domine Deus, Rex caelestis, Deus Pater omnipotens. Domine Fili unigenite, Iesu Christe. Domine Deus, Agnus Dei, Filius Patris. Qui tollis peccata mundi, miserere nobis. Qui tollis peccata mundi, suscipe deprecationem nostram. Qui sedes ad dexteram Patris, miserere nobis. Quoniam tu solus Sanctus. Tu solus Dominus. Tu solus Altissimus, Iesu Christe. Cum Sancto Spiritu in gloria Dei Patris. Amen.

Glory to God in the highest, and on earth peace to people of good will. We praise you, we bless you, we adore you, we glorify you, we give you thanks for your great glory, Lord God, heavenly King, O God almighty Father. Lord Jesus Christ, Only Begotten Son, Lord God, Lamb of God, Son of The Father, who takes away the sins of the world, have mercy on us; you take away the sins of the world, receive our prayer; you are seated at the right hand of the Father have mercy on us. For you alone are the Holy One, you alone are the Lord, you alone are the Most High, Jesus Christ, with the Holy Spirit, in the glory of God the Father.

Amen.

Sanctus-Benedictus

Sanctus, Sanctus, Dominus Deus Sabaoth. Pleni sunt caeli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis. Benedictus qui venit nomine Domini venit in nomine Domini. Hosanna in excelsis.

Holy, Holy, Holy Lord God of hosts. Heaven and earth are full of your glory. Hosanna in the highest. Blessed is he who comes in the name of the Lord. Hosanna in the highest.

Memento verbi tui

Memento verbi tui servo tuo, Domine, in quo mihi spem dedisti: haec me consolata est in humilitate mea.

Think of your servant, as concerning your word in which you have caused me to put my trust. Your word is my comfort in trouble.

Filiae Jerusalem

Filiae Jerusalem, venite et videte martyrem Maximilianum cum corona, qua coronavit eum Dominus in die solemnitatis et laetitiae.

Daughters of Jerusalem, come and see the martyr Maximilian with the crown, with which the Lord crowned him on a day of solemnity and joy.

Agnus Dei

Agnus Dei, qui tollis peccata mundi: miserere nobis. Agnus Dei, qui tollis peccata mundi: miserere nobis. Agnus Dei, qui tollis peccata mundi: Dona nobis pacem.

Lamb of God, who takes away the sins of the world, have mercy on us. Lamb of God, who takes away the sins of the world, have mercy on us. Lamb of God, who takes away the sins of the world, grant us peace.

Salve regina / Witaj Królowo

Salve Regina, Mater Misericordiae (organ)

Vita, dulcedo, et spes nostra, Salve! (schola)

Ad te clamamus, exsules filii Hevae (organ)

Ad te suspiramus, gementes et flentes, In hac lacrimarum valle. (schola)

Eja ergo, Advocata nostra, Illos tuos misericordes oculos ad nos converte (organ)

Et Jesum, benedictum fructum ventris tui, Nobis, post hoc exilium, ostende. (schola)

O clemens (organ)

O pia (schola)

O dulcis Virgo Maria. (organ)

Hail, holy Queen, mother of mercy, (organ)

Hail our life, our sweetness, and our hope. (choir)

To you we cry, poor banished children of Eve; (organ)

to you we send up our sighs, mourning and weeping in this valley of tears. (choir)

Turn, then, most gracious advocate, your eyes of mercy toward us; (organ)

and after this, our exile, show unto us the blessed fruit of your womb, Jesus. (choir)

O clement, (organ)

O loving, (choir)

O sweet Virgin Mary. (organ)

28.09.2025 + Musica Invictissima

Muzyka sakralna na dworze cesarza Austrii

godz. 19:00, kościół św. Trójcy

Stefano Molardi (Włochy) organy
Cinquecento RENAISSANCE VOKAL

Konferansjer: Marcin Majchrowski

Partnerem koncertu jest Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Program:

Jacobus Vaet (ca. 1529–1567)

– Magnificat sexti toni a 3-5 alternatim

Annibale Padovano (1527–1575)

– Domine a lingua dolosa a 5

– Kyrie (Missa Domine a lingua dolosa a 5)

Chorał gregoriański Omnia quae fecisti nobis

Annibale Padovano

– Gloria (Missa Domine a lingua dolosa a 5)

Claudio Merulo (1533–1604)

– Toccata quinta del settimo tono

Annibale Padovano

– Sanctus (Missa A la dolc’ ombra a 5)

Chorał gregoriański Memento verbi tui

Jacobus Vaet

– Filiae Jerusalem a 5

Claudio Merulo

– Toccata quarta del sesto tono

Annibale Padovano

– Agnus Dei (Missa A la dolc’ ombra a 5)

Jacobus Vaet

– Salve Regina a 4-5 alternatim

Magnificat sexti toni

Magnificat, anima mea, Dominum (organ)

Et exultavit spiritus meus in Deo, salutari meo. (schola)

Quia respexit humilitatem ancillae suae: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes. (organ)

Quia fecit mihi magna, qui potens est, et sanctum nomen eius. (schola)

Et misericordia eius a progenie in progenies timentibus eum. (organ)

Fecit potentiam in brachio suo, dispersit superbos mente cordis sui. (schola)

Deposuit potentes de sede et exaltavit humiles. (organ)

Esurientes implevit bonis et divites dimisit inanes. (schola)

Suscepit Israel puerum suum recordatus misericordiae suae. (organ)

Sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini eius in sćcula. (schola)

Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto. (organ)

Sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in sćcula sćculorum. Amen. (schola)

Wielbi dusza moja Pana (organy)

i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim (schola)

Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia (organy)

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, a Jego imię jest święte. (schola)

Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się Go boją. (organy)

Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. (schola)

Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. (organy)

Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. (schola)

Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie, (organy)

Jak obiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki. (schola)

Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. (organy)

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków, Amen (schola)

Domine a lingua dolosa

Panie, wyzwól mnie od podstępnego języka i od zasadzek moich nieprzyjaciół. Chwal, duszo moja, Pana. Będę chwalił Pana przez całe moje życie, bo Jego miłosierdzie nad nami zostało umocnione, a prawda Pana trwa na wieki. Śpiewajcie i radujcie się, bo zostaną zawstydzeni ci, którzy mnie prześladują. Chwal, duszo moja, Pana. Będę chwalił Pana przez całe moje życie.

Kyrie

Kyrie eleison. Christe eleison. Kyrie eleison.

Panie, zmiłuj się nad nami. Chryste, zmiłuj się nad nami. Panie, zmiłuj się nad nami

Omnia quae fecisti nobis

Omnia quae fecisti nobis, Domine, in vero iudicio fecisti, quia peccavimus tibi, et mandatis tuis non obedivimus: sed da gloriam nomini tuo, et fac nobiscum secundum multitudinem misericordiae tuae.

Ps.

Beati immaculati in via: qui ambulant in lege Domini.

Wszystko, co nam uczyniłeś, Panie, uczyniłeś w sprawiedliwym sądzie, bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie i nie byliśmy posłuszni Twoim przykazaniom. Ale oddaj chwałę swojemu imieniu i postąp z nami według wielości swojego miłosierdzia.

Psalm:
Błogosławieni, którzy postępują nienagannie, którzy chodzą według Prawa Pana

Gloria
Gloria in excelsis Deo. Et in terra pax hominibus bonae voluntatis. Laudamus te. Benedicimus te. Adoramus te. Glorificamus te. Gratias agimus tibi propter magnam gloriam tuam. Domine Deus, Rex caelestis, Deus Pater omnipotens. Domine Fili unigenite, Iesu Christe. Domine Deus, Agnus Dei, Filius Patris. Qui tollis peccata mundi, miserere nobis. Qui tollis peccata mundi, suscipe deprecationem nostram. Qui sedes ad dexteram Patris, miserere nobis. Quoniam tu solus Sanctus. Tu solus Dominus. Tu solus Altissimus, Iesu Christe. Cum Sancto Spiritu in gloria Dei Patris. Amen.

Chwała na wysokości Bogu. A na ziemi pokój ludziom dobrej woli. Chwalimy Cię. Błogosławimy Cię. Wielbimy Cię. Wychwalamy Cię. Dzięki Ci składamy, bo wielka jest chwała Twoja. Panie Boże, Królu nieba, Boże Ojcze wszechmogący. Panie, Synu Jednorodzony, Jezu Chryste. Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. Który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami. Który gładzisz grzechy świata, przyjm błaganie nasze. Który siedzisz po prawicy Ojca, zmiłuj się nad nami. Albowiem tylko Tyś jest święty. Tylko Tyś jest Panem. Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. Z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. Amen.

Sanctus-Benedictus

Sanctus, Sanctus, Dominus Deus Sabaoth. Pleni sunt caeli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis. Benedictus qui venit nomine Domini venit in nomine Domini. Hosanna in excelsis.

Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów. Pełne są niebiosa i ziemia Twojej chwały. Hosanna na wysokości. Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie, hosanna na wysokości.

Memento verbi tui

Memento verbi tui servo tuo, Domine, in quo mihi spem dedisti: haec me consolata est in humilitate mea.

Memento verbi tui Pamiętaj na swoje słowo dane Twemu słudze, Panie, w którym dałeś mi nadzieję; to mnie pocieszyło w moim uniżeniu.

Filiae Jerusalem

Filiae Jerusalem, venite et videte martyrem Maximilianum cum corona, qua coronavit eum Dominus in die solemnitatis et laetitiae.

Córki Jerozolimskie, przyjdźcie i zobaczcie męczennika Maksymiliana z koroną, którą ukoronował go Pan w dniu uroczystości i radości.

Agnus Dei

Agnus Dei, qui tollis peccata mundi: miserere nobis. Agnus Dei, qui tollis peccata mundi: miserere nobis. Agnus Dei, qui tollis peccata mundi: Dona nobis pacem.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami. Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami. Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata: Obdarz nas pokojem.

Salve regina

Salve Regina, Mater Misericordiae (organ)

Vita, dulcedo, et spes nostra, Salve! (schola)

Ad te clamamus, exsules filii Hevae (organ)

Ad te suspiramus, gementes et flentes, In hac lacrimarum valle. (schola)

Eja ergo, Advocata nostra, Illos tuos misericordes oculos ad nos converte (organ)

Et Jesum, benedictum fructum ventris tui, Nobis, post hoc exilium, ostende. (schola)

O clemens (organ)

O pia (schola)

O dulcis Virgo Maria. (organ)

Witaj Królowo, Matko Miłosierdzia, (organy)

życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj! (schola)

Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy, (organy)

do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole. (schola)

Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć, (organy)

a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. (schola)

O łaskawa, (organy)

o litościwa, (schola)

o słodka Panno Maryjo! (organy)

DIDO AND AENEAS – Libretto

ACT THE FIRST

ACT THE SECOND

ACT THE THIRD

DYDONA I ENEASZ – libretto

AKT PIERWSZY / ACT THE FIRST

AKT DRUGI / ACT THE SECOND

AKT TRZECI / ACT THE THIRD

George Frideric Handel – Tornami a vagheggiar (from the opera Alcina)

George Frideric Handel – Verdi prati (from the opera Alcina)

George Frideric Handel – Un cenno leggiadretto (from the opera Serse)

Marc-Antoine Charpentier – Quel prix de mon amour (from the opera Médée)

George Frideric Handel – Why do the nations (from the oratorio Messiah)

George Frideric Handel – Lascia ch’io pianga (from the opera Rinaldo)

George Frideric Handel – Se pietà di me non senti (from the opera Giulio Cesare in Egitto)

George Frideric Handel: Ira, sdegni… O stringerò nel sen (from the opera Teseo)

Antonio Vivaldi – Gelido in ogni vena (from the opera Farnace)

George Frideric Handel – O had I Jubal’s Lyre (from the oratorio Joshua)

George Frideric Handel – Ombra mai fu (from the opera Serse)

Carl Heinrich Graun – Paldies (from the oratorio Der Tod Jesu)

Jean-Philippe Rameau – Aux langueurs d’Apollon (from the opera Platée)

Antonio Sartorio – Quando voglio (from the opera Giulio Cesare in Egitto)

Giovanni Battista Pergolesi – Sempre in contrasti con te si sta (from the intermezzo La Serva Padrona)

Johann Adam Hiller Ach nein, was soll ich hören! (from the opera Die Jagd)

George Frideric Handel – Tornami a vagheggiar (z opery Alcina)

George Frideric Handel – Verdi prati (z opery Alcina)

George Frideric Handel – Un cenno leggiadretto (z opery Kserkses)

Marc-Antoine Charpentier – Quel prix de mon amour (z opery Medea)

George Frideric Handel – Why do the nations (z oratorium Mesjasz)

George Frideric Handel – Lascia ch’io pianga (z opery Rinaldo)

George Frideric Handel – Se pietà di me non senti (z opery Juliusz Cezar w Egipcie)

George Frideric Handel: Ira, sdegni… O stringerò nel sen (z opery Tezeusz)

Antonio Vivaldi – Gelido in ogni vena (z opery Farnace)

George Frideric Handel – O had I Jubal’s Lyre (z oratorio Joshua)

George Frideric Handel – Ombra mai fu (z opery Kserkses)

Carl Heinrich Graun – Paldies (z oratorium Der Tod Jesu)

Jean-Philippe Rameau – Aux langueurs d’Apollon (z opery Platée)

Antonio Sartorio – Quando voglio (z opery Julisz Cezar w Egipcie)

Giovanni Battista Pergolesi – Sempre in contrasti con te si sta (z intermezzo Służąca Panią)

Johann Adam Hiller Ach nein, was soll ich hören! (z opery Polowanie)